Ελευθερία – Δικαιώματα – Σύνταγμα..Μια σχέση μετάπτωσης και κατάπτωσης
Πάνω από 10 ώρες συνολικά διήρκεσαν οι εργασίες του 5ου Συμποσίου της Κοσμοσυστημικής Γνωσιολογίας στον Παρνασσό, στις 12 και 13 Δεκεμβρίου 2025.
Πολλοί σπουδαίοι ομιλητές, καθηγητές πολιτικών επιστημών, Κοινωνιολογίας, Ψυχολογίας, Θεολογίας από την Ελλάδα και το εξωτερικό (μέσω διαδικτύου) και βέβαια είναι αδύνατο να μεταφερθεί όλος ο μεστός και συμπυκνωμένος τους λόγος, ο οποίος βασικά είναι αντίθετος στην επικρατούσα ρητορική της ομοιομορφίας, της ισοπέδωσης, της συμπερίληψης της κατάργησης αξιών, της αντικατάστασης του ανθρώπου από την τεχνολογία και την επικράτηση εννοιών χωρίς περιεχόμενο και χωρίς διάλογο. Αυτό στη γλώσσα της σύγχρονης ψυχολογίας ονομάζεται εγχάραξη και είναι οι διανοούμενοι οι οποίοι κυρίως «Πάσχουν» από αυτό. Η Συνειδητοποίηση δεν αρκεί γιατί πρόκειται για κάτι που συμβαίνει σε μεγάλο βάθος και πλάτος και μπορεί παράλληλα κάποιος να νομίζει ότι δεν είναι εγχαραγμένος, ενώ είναι!
Αυτό το τόσο καίριο ζήτησα της εποχής μας για το οποίο βέβαια κανείς δεν συζητάει ούτε θέλει να ασχοληθεί, έχει να κάνει με το πρώτο αγαθό του τίτλου του παρόντος πονήματος, δηλαδή την ελευθερία. Οι ανωτέρω αναφερόμενοι δηλαδή, όλοι εμείς, νομίζουμε ότι είμαστε ελεύθεροι επειδή έχουμε ορισμένα δικαιώματα, όπως να ψηφίζουμε π.χ. Όμως επειδή υπάρχει, σκοπίμως μάλλον, μια σύγχυσις μεταξύ ελευθερίας και δικαιωμάτων, οφείλουμε να διευκρινίσουμε ότι τα δικαιώματα είναι ακριβώς η εκχώρηση της ελευθερίας μας στο κράτος ώστε αυτό να παρέχει αυτά που προβλέπονται από το Σύνταγμα. Στην πράξη όμως όλα τα κύρια άρθρα του Συντάγματος καταπατούνται και παραβιάζονται από το κράτος. Το όχι γίνεται ναι με συμφωνία όλων των κομμάτων, πρίν ακόμα βγουν τα αποτελέσματα, οι βουλευτές έχουν λευκή εντολή και κάνουν ότι εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους. Λογοδοσία δεν υπάρχει. Ανάκληση της εντολής δεν είναι δυνατή, ισονομία δεν υπάρχει εφ’ όσον οι βουλευτές απολαμβάνουν ασυλίας, Ισοπολιτεία δεν υπάρχει, εφ’ όσον οι ίδιες οικογένειες κυβερνούν, η Δικαιοσύνη υπάγεται στο κράτος, η Νομοθετική εξουσία επίσης υπηρετεί το κράτος και η Εκτελεστική εξουσία ανήκει και αυτή στην υπηρεσία του κράτους. Ο λαός είναι απών από τις προβλέψεις του Συντάγματος. Αντίθετα στην κλασική Ελλάδα όπως γνωρίζουμε ο λαός είχε λόγος σε όλες τις ανωτέρω διαδικασίες. Η επιβίωση δε αυτής της έκφρασης «Έχω λόγο» το «μοντέλο» τονίζει ο καθηγητής κ. Κοντογιώργης και σε αυτό βασίζεται η Κοσμοσυστημική του θεωρία, Διότι είναι βασισμένο στην ιστορία της Ελλάδας και όχι της φεουδαρχικής Ευρώπης, όπως τα συντάγματα που πρότεινε ο διαφωτισμός (Μοντεσκιέ) και τα οποία στην ουσία αντικαθιστούν τον ένα ηγεμόνα με πολλούς, ονομάζοντάς τα δημοκρατικά.
Βρισκόμαστε δηλαδή σε ένα προκλασικό καθεστώς και η πολιτειότητά μας είναι ατελής ενώ στην κλασική εποχή ο πολίτης απελάμβανε την πλήρη πολιτειότητα.
Βαρβάρα Τσιάλτα
