Παναγιωτοπούλου Ελένη

Πολλές ευχές

Θέλω και τούτη η χρονιά,

μ’ ένα τραγούδι να τελειώσει.

Μοναδική του μουσική: Αγάπη και Χαρά.

Κι ό, τι ο χρόνος ο παλιός, κατάφερε να σώσει,

από αγάπη κι ανθρωπιά,

να γεννηθούν ξανά!

Και νάρθουν μέρες όμορφες,

απλές κι ευλογημένες,

για όλους όσους μπόρεσαν,

να ξαναγεννηθούν…

Στου αετού το πρότυπο,

στο πνεύμα βαπτισμένες,

ας γίνουν φωτεινές ψυχές

στον κόσμο όπου βρεθούν!

Ζεστές ας γίνουν οι καρδιές,

και τρυφερό το βλέμμα.

Σκουπίδια, ας πάνε στ’ άχρηστα

κάθε λογής ψευτιές.

Κι όσοι με μάτια καθαρά,

με τη φιλία στέμμα,

να βγούνε στο προσκήνιο,

να γίνουν εραστές,

τ’ αρχαίου κάλλους, του θεικού,

του ονειροθρεμμένου,

την πίκρα μας να πάρουνε,

και σε μακρύ γιαλό,

να σύρουν και να πνίξουνε,

του κάθε αδικημένου,

τον πόνο που τη μοίρα του,

δεν έκανε Θεό…

Κι ας ήρθε, κι ας προσπέρασε,

του καθενός η τύχη.

Τι κι αν δεν πρόφτασε πολλά,

να ζήσει, να χαρεί;

Έτσι κι αλλιώς, τα πάντα εδώ,

είν’ ένα παραμύθι…

π’ ατομικά ή συλλογικά,

κυλά μέσ’ τη ροή…

Ελένη Παναγιωτοπούλου