Ελεύθερη Άποψη..ΔΕΚΑ ΦΟΡΕΣ ΘΑ ΠΑΩ ΝΑ ΔΩ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΣΜΑΡΑΓΔΗ «ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ»!(…Και λίγες είναι….)
Ο σπουδαίος Έλληνας σκηνοθέτης Γιάννης Σμαραγδής, δεν αρθρώνει στείρο πολιτικό λόγο, μέσα από τις ταινίες του, που υμνούν την ελεύθερη Ελλάδα των αδάμαστων ψυχών.
Εργάζεται συνθέτοντας τα αριστουργήματά του, με τα πενιχρά μέσα, που μπορούν να διατεθούν από τον ίδιο, πατριώτες και φιλότεχνους, τη χώρα μας, χρησιμοποιώντας τη μεγάλη οθόνη σαν καναβάτσο με το χρωστήρα μιας ψυχής, που συνεχώς υμνεί την Ελλάδα.
Μια Ελλάδα, που δοξάζεται διδάσκοντας ελευθερία, μέσα από τα έργα των παιδιών της, ακόμα και όταν τη βαραίνουν δεσμά σκλαβιάς εθνικής, οικονομικής, πολιτικής.
Οι ταινίες του, «Καβάφης» (1996), «El Greco» (2007), «Καζαντζάκης» (2017), «Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι» (2012) και τέλος «Καποδίστριας» (2025), αποτελούν έργα που προβάλλουν διεθνώς την Ελλάδα.
Αυτές τις ημέρες, Χριστούγεννα του 2025, έγινε η πρεμιέρα της ταινίας, «Καποδίστριας», σε κατάμεστες κινηματογραφικές αίθουσες. Ένας απογοητευμένος λαός, έσκυψε ευλαβικά και φίλησε το χέρι του νεομάρτυρα κυβερνήτη…
Σε αντίθεση με την ηχηρότατη απουσία της Πολιτείας, ο νεόπτωχος Έλληνας, που ζει πολύ κάτω από το βιοτικό επίπεδο του μέσου Ευρωπαίου πολίτη, προδομένος, κυνηγημένος από παντού, αυτός ο Σίσυφος, που αενάως πληρώνει ατέρμονες υποχρεώσεις σε κράτος, που αγαπά τους ολίγους, τίμησε τον τολμηρό Έλληνα σκηνοθέτη, στις αίθουσες των κινηματογράφων.
Η ταινία «Καποδίστριας», μεταφέρει ατόφιο μήνυμα εθνικής ενότητας, μέσα από την σκιαγράφηση του οραματιστή εθνομάρτυρα, Ιωάννη Καποδίστρια. Κερκυραίος ευγενής, με τίτλους πάνω από τριακόσια χρόνια πριν τη γέννησή του, κάτοχος του τίτλου του κόμη, σπούδασε ιατρική και φιλοσοφία στην Πάδοβα της Ιταλίας. Άσκησε την ιατρική στην Κέρκυρα και αναμίχθηκε με τη διπλωματία κατά την ταραχώδη περίοδο μετάβασης των Επτανήσων από την βενετοκρατία στους Γάλλους και το 1900 με την ίδρυση της Επτανήσου πολιτείας, ουσιαστικά υπό τον έλεγχο των Ρώσων, όπου έλαβε τη θέση του Γραμματέα. Το 1807, τα Επτάνησα με τη συνθήκη του Τιλσίτ, περνούν στους Γάλλους και ο Καποδίστριας προσκαλείται από τον τσάρο Αλέξανδρο Α, να υπηρετήσει στο ρωσικό υπουργείο εξωτερικών και από εκεί, η διπλωματική καριέρα του απογειώνεται, ενώ σήμερα θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους διπλωμάτες του 19ου αιώνα. Συνετέλεσε στην διαμόρφωση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας ενώ συνέταξε το σύνταγμα της χώρας αυτής, όπου τιμάται ιδιαιτέρως έως σήμερα.
Το 1827, εξελέγη Κυβερνήτης της Ελλάδος. Προσπάθησε υπεράνθρωπα, διασώσει και να οργανώσει το νεοσύστατο ελληνικό κράτος, από το χάος της διχόνοιας, του αλληλοσπαραγμού και των βλέψεων των μεγάλων δυνάμεων της εποχής, που κινούσαν τα νήματα για ίδια συμφέροντα. Όρισε και επέκτεινε τα σύνορα, αφού προηγουμένως εξεδίωξε Οθωμανούς και Αιγύπτιους, που είχαν καταλάβει τη χώρα μετά τον εμφύλιο σπαραγμό, την αιώνια πληγή του έθνους μας. Οργάνωσε τακτικό στρατό, ίδρυσε τη Σχολή Ευελπίδων στην οποία φρόντισε να εισαχθούν και ορφανά τέκνα αγωνιστών, καθώς και Ορφανοτροφείο στην Αίγινα. Θεμελίωσε σχολεία, Νομισματοκοπείο και Εθνική Τράπεζα. Αγωνίστηκε να ανακουφίσει τον ανθρώπινο πόνο, τη φτώχεια, την άγνοια, αλλά σύντομα βρέθηκε αντιμέτωπος με τα μεγάλα συμφέροντα των ξένων δυνάμεων, που τον θεωρούσαν ρωσόφιλο και εκείνα των κοτζαμπάσηδων, μπέηδων και πλουτοκρατών της εποχής, που περίμεναν μετά τα χαράτσια των Τούρκων, να αφαιμάξουν με τη σειρά τους το φτωχό βασανισμένο λαό. Οι ξένες δυνάμεις, κυρίως οι αγγλικές, αρνήθηκαν δανεισμό του νεοσύστατου κράτους, ενώ είναι γνωστό, ότι όπλισαν το χέρι των φυσικών αυτουργών της δολοφονίας του. Ο ξεσηκωμός Υδραίων και των Μανιατών υποκινήθηκε από την οικονομική στενότητα, που επέβαλαν εκείνοι, που τον ήθελαν νεκρό, ή έκπτωτο. Η αλήθεια είναι ότι μετά τον πρώτο Κυβερνήτη της Ελλάδος, ουδέποτε υπήρξε ίσος του σε ήθος και ικανότητες. Ξόδεψε όλη την προσωπική του περιουσία για την πατρίδα, στην οποία διέθεσε κάθε προσωπική χαρά, ευτυχία και την ίδια τη ζωή, που έχασε στα 55 χρόνια του.
Η ταινία του Γιάννη Σμαραγδή, αδυνατεί να περιγράψει το μακροσκελέστατο βιογραφικό του Πρώτου Κυβερνήτη, εστιάζει όμως χρωματίζοντας αδρά, την ευγενή προσωπικότητα ενός πραγματικού Εθνάρχη…
Ίσως ακόμα περισσότερο, διαφωτίζουν την εικόνα του Καποδίστρια, τα λόγια του ίδιου του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, που χρόνια μετά τη δολοφονία, ακούγοντας κάποιον να κατηγορεί τον Καποδίστρια, απάντησε: «Δεν μετράς καλά φιλόσοφε… Ανάθεμα στους Αγγλογάλλους που ήσαν η αιτία κι εγώ έχασα τους δικούς μου και το Έθνος έναν άνθρωπο που δε θα τόνε ματαβρεί, και το αίμα του με παιδεύει ως τώρα…».
Ακούγεται ότι η ταινία, δεν έλαβε ούτε ένα ευρώ επιχορήγηση, ή άλλη κρατική οικονομική βοήθεια, σε αντίθεση με ένα σωρό συλλόγους, δωσίλογους και αριστεροδέξια πνεύματα αντιλογίας, από αυτά, που προσπαθούν να επιβάλουν τη νοοτροπία ότι όλα τα δάχτυλα είναι ίσα… Φυσικά και είναι, αλλά σύμφωνα με την προϋπόθεση να κοπούν με το τσεκούρι όλα στο επίπεδο του αντίχειρα…
Αυτό σύμφωνα με ορισμένους είναι προοδευτική άποψη….
Δείτε την ταινία όσες φορές μπορείτε. Είναι ο μόνος τρόπος να πούμε «ευχαριστώ» στον μεγάλο δημιουργό Γιάννη Σμαραγδή, εκ μέρους και των γενεών, που θα ακολουθήσουν και θα διδάσκονται ήθος από τις ταινίες του.
Μαρία Μπουκουβάλα
Ιατρός