Ελεύθερη άποψη..Έφυγε πλήρης ημερών, η εμβληματική Γαλλίδα Σταρ,Μπριζίτ Μπαρντό…
Ήταν η εποχή, που λιμοκτονούσαν τα παιδιά της Μπιάφρα…. Από το 1967, που δημιουργήθηκε το αποσχιστικό κράτος, στις ανατολικές επαρχίες της Νιγηρίας, έως τη συνθηκολόγηση κατά τις αρχές του 1970, οπότε έπαψε να υπάρχει χάθηκαν πάνω από δύο εκατομμύρια ψυχές, των οποίων οι περισσότεροι ήσαν άμαχοι.
Οι εικόνες των σκελετωμένων παιδιών της Μπιάφρα, με τις πρησμένες κοιλίτσες και τα ορθάνοικτα ματάκια τους, συγκλόνισαν τον πολιτισμένο κόσμο, την εποχή εκείνη…
Ήταν λίγο μετά, το 1973, όταν η χρυσή σταρ του γαλλικού κινηματογράφου, Μπριζιτ Μπαρντό, αποφάσισε να αποσυρθεί από την καλλιτεχνική δημιουργία της έβδομης τέχνης και να αφιερωθεί στα ζώα!
Και ο σπόρος, είχε πέσει!
Η γαλλίδα σταρ, δεν έπαψε να διαφημίζει έκτοτε την μεγάλη αγάπη της για τα ζώα, στη διάσωση των οποίων διέθεσε έκτοτε το χρόνο και το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας της. Όλα αυτά, βεβαίως, θα ήταν αγαθά και καλοπροαίρετα, αν δεν υπήρχε ένα μελανό σημείο. Η τεταμένη σχέση της με τον μοναδικό γιό της Νικολά Σαριέ, καρπό του δεύτερου γάμου της με τον ηθοποιό Ζακ Σαριέ.
Ο Νικολά Ζακ Σαριέ, γεννήθηκε το 1960, όταν η Μπε Μπε, ήταν ήδη 26 ετών. Η ίδια απομακρύνθηκε σχεδόν αμέσως από το βρέφος, το οποίο ανέλαβε να μεγαλώσει η οικογένεια του πατέρα του. «Κοίταζα την επίπεδη, λεπτή κοιλιά μου στον καθρέφτη σαν έναν αγαπημένο φίλο, πάνω στον οποίο ετοιμαζόμουν να κλείσω το καπάκι ενός φέρετρου», έγραψε η ίδια σε κάποιο από τα βιβλία της, ενώ ανέφερε επίσης, ότι ήθελε να διακόψει την εγκυμοσύνη της, αλλά την εποχή εκείνη, οι αμβλώσεις ήταν παράνομες στη Γαλλία. Σε άλλη δημοσίευση, είχε παρομοιάσει το δύστυχο έμβρυο, με καρκινικό όγκο, πού τρεφόταν μέσα στο σώμα της και ότι θα προτιμούσε να είχε γεννήσει ένα… κουτάβι!
Παρά τις επιπόλαιες αυτές δηλώσεις, που ο τύπος μεγέθυνε και ανέδειξε αδιαφορώντας για τον ψυχικό του κόσμο, ο γιος της εμβληματικής Γαλλίδας σταρ, σήμερα ζει στη Νορβηγία, όπου είναι ευτυχισμένος σύζυγος, πατέρας, πάππους και πολύ επιτυχημένος αυτοδημιούργητος επιχειρηματίας.
Όπως υπαγορεύει η ματαιότητα της ανθρώπινης ύπαρξης και η εκπάγλου καλλονής κατά τη νεότητα της Μπριζίτ, έφυγε από τη ζωή κατά τα τέλη του περασμένου έτους.
Χάρη στον τέταρτο σύζυγο της, είχε αποκαταστήσει τη σχέση της με την οικογένεια του γιού της, ο οποίος και παρέστη στην τελευταία της επίγεια παρουσία…
Βεβαίως η στήλη, δεν επιθυμεί να κρίνει τα σφάλματα της νεότητας μιας γυναίκας, που λατρεύτηκε, μυθοποιήθηκε, εξυμνήθηκε και βραβεύτηκε για τα ταλέντα και την ομορφιά της.
Αξίζει όμως να επισημάνει κανείς, σε τι επηρέασαν τη σύγχρονη κοινωνία, ινδάλματα της νεολαίας, όπως η Μπαρντό και άλλοι πολλοί. Ποιες εικόνες προωθήθηκαν μέσα από την περίφημη έβδομη τέχνη, μετά τη δεκαετία του 1960. Ουδεμία σχέση οι ταινίες της δεκαετίας του 1930 έως και το 1960, με τις κοινωνικές αλλαγές, που ενέπνευσαν μετά τη δεκαετία του 1960. Η επέλαση του γυμνού, ανάδειξη ενός τρόπου ζωής δίχως φραγμούς, ο δικαιωματισμός, ο αρρωστημένος φεμινισμός.
Η ναρκισσιστική λατρεία του σώματος, που έως και σήμερα, έχει γίνει θεσμός και καθημερινή πράξη. Η λατρεία της επιφάνειας και του λούστρου. Σε αντίθεση με την αισχρή ποιότητα, όσων μας περιβάλλουν… Φθήνια και ανακυκλωμένα υλικά παντού. Ρούχα, που μυρίζουν πετρέλαιο, ακαλαίσθητα, ανδρόγυνα, άκομψα. Άνθρωποι, που κακοποιούν το κορμί τους ξεσπώντας συνεχώς επάνω του. Τρυπώντας, ζωγραφίζοντας, χαράζοντας το, με μύριους τρόπους. Εγκέφαλοι, που τρέφονται με ναρκωτικές ουσίες. Κατάθλιψη ταλανίζει μικρούς και μεγάλους, γιατί θεωρούν ότι η ζωή τους αδίκησε, πράγμα πολύ φυσιολογικό, όταν συγκρίνουν τη ζωή τους, με πρότυπα της τηλεόρασης…
Καλλιτέχνες και φωστήρες της τηλεόρασης, πολιτικοί και πολιτικάζοντες, η νέα γενιά του σχεδίου Μάρσαλ, προκαλεί με τον τρόπο ζωής της και φυσικά, οι περισσότεροι αισθάνονται αδικημένοι.
Υπήρχαν πολλές κοπέλες πολύ ωραιότερες από την Μπαρντό και σίγουρα καθόλου πρόθυμες, να αναδείξουν τα πρότυπα, που εκείνη πρότεινε ή μάλλον της υπέδειξαν να προτείνει. Ένα αψεγάδιαστο κορμί, ένα ωραίο πρόσωπο, ένας χείμαρρος από βαμμένα ξανθά μαλλιά, η απέχθεια προς τη μητρότητα και η λατρεία προς τα ζώα…
Πόσο επηρέασε την κοινωνία αυτό το πρότυπο ενός άκρατου ναρκισσισμού;
Ας αξιολογήσουμε το περιβάλλον μας. Κάποτε οι γειτονιές είχαν βιβλιοπωλεία, καταστήματα ρούχων, παιδικά είδη, παιχνίδια, ποικιλία ειδών με τη σφραγίδα και τη μοναδικότητα της εγχώριας παραγωγής.
Σήμερα, υπάρχουν πολυκαταστήματα με εισαγόμενη κουλτούρα. Ελάχιστοι νέοι γονείς, κυκλοφορούν με τα παιδιά τους, αντίθετα ένα σωρό ζευγάρια κυκλοφορούν ευτυχισμένα σέρνοντας από το λουρί, τα σκυλάκια τους και αντί για μπιμπερόν, κρατούν σακουλάκι για τις ακαθαρσίες τους! Ο άνθρωπος στην υπηρεσία των ζώων…
Άλλο ένα πρότυπο – κληρονομιά της αείμνηστης Μπριζίτ…
Ο νάρκισσος, του 21ου αιώνα, διδάχτηκε να κυκλοφορεί γυμνός δίχως ντροπή, να τρυπά, χαράζει, χρωματίζει ανεξίτηλα το σώμα του, να ντρέπεται για όσα χαρακτηριστικά του χάρισε η φύση και όχι ο πλαστικός χειρουργός, να τρέφεται με ψυχοφάρμακα, να είναι μόνος του, να αφήνει τα παιδιά του -αν έχει- μόνα χωρίς οικογένεια, να συντηρεί μια ανορθόδοξη, αδιέξοδη, σκοταδιστική, παράλογη, διεθνίστικη ζωή, που του επέβαλαν κάποια κέντρα, που στρατολογούν νέους και νέες, ώστε να επιβάλουν νέα ήθη και ανάστροφες πυραμίδες αξιών.
Η Γαλλίδα σταρ, τα τελευταία χρόνια της, έζησε απλά, δίχως να υποστεί μεταμορφώσεις μέσα από χειρουργικά νυστέρια, συμφιλιωμένη με την ηλικία, το γιό και τα εγγόνια της…
Από την ηλικία των 40 ετών, άφησε την πρόσκαιρη λάμψη του σινεμά και απομονώθηκε. Κάποιοι, θεώρησαν ακραίες τις αντιλήψεις της για την μετανάστευση, ενώ ο τέταρτος και τελευταίος σύζυγος της, υπήρξε σύμβουλος του Ζαν Μαρί Λεπέν.
Η Μπαρντό έκανε το παν, για να αποκηρύξει την ψεύτικη εικόνα του sex symbol και όσα είχε προηγουμένως εκπροσωπήσει. Για τούτο αρνήθηκε να κάνει πλαστικές επεμβάσεις, ενώ αφοσιώθηκε ως ακτιβίστρια στην ευημερία των ζώων, δηλώνοντας ότι τα ζώα δεν την πρόδωσαν ποτέ, σε αντίθεση με τους ανθρώπους…
Και βέβαια αυτό ισχύει, διότι τα ζώα λειτουργούν με βάση τα ένστικτα τους, άρα αγαπούν όποιον τα τρέφει και τα φροντίζει. Όσοι πιστεύουν ότι η αγάπη των ζώων, υπερισχύει εκείνης προς το συνάνθρωπο όμως, είναι απλά δειλοί, εγωιστές και νάρκισσοι. Τα ζώα μπορεί κανείς να τα χειραγωγεί όπως του αρέσει κι έχουν ελάχιστες απαιτήσεις. Είναι δειλία, να φοβάται κανείς τις πληγές από τους ανθρώπους και να θεωρεί τον υποβιβασμό του σε μέτοχο της κοινωνίας των ζώων, σε ευφυή και προοδευτική στάση ζωής. Είναι δειλία, εγωισμός και ανικανότητα προσαρμογής στην ανθρώπινη κοινωνία, τις δομές, τις απαιτήσεις και την ανάπτυξή της. Η αγάπη των ζώων, δρα επικουρικά, προς την αγάπη και τον σεβασμό προς τον συνάνθρωπο και την οικογένεια μας.
Μαρία Μπουκουβάλα
Ιατρός