Eβδομαδιαία Πολιτική – Οικονομική – Ναυτιλιακή – Φιλολογική εφημερίδα στην υπηρεσία των Δήμων του Πειραιά και των νησιών .ΓΕΜΙ 180967709000 ΜΕΤ 230474

ΑΠΟΨΕΙΣ

Εμείς και ο Καιρός

Δεν εννοώ φυσικά τις καιρικές συνθήκες γιατί αυτό είναι ένα παγκόσμιο ζήτημα που όλοι γνωρίζουμε από ποιους και πως επηρεάζεται. Εννοώ τον καιρό ως προσωπική και συνειδησιακή σχέση μαζί του, αυτό που στα αγγλικά λέμε Τάϊμινγκ και που αποδίδει με μεγαλύτερη ακρίβεια το νόημα και τη σημασία της λέξεως καιρός που δυστυχώς έχει ατονήσει.

Λέμε όμως εύκαιρος, ευκαιρία, καίριος. Σ’ αυτές τις λέξεις αποτυπώνεται η σημασία της χρονικής στιγμής που επιλέγουμε να κάνουμε κάτι, γιατί ως γνωστόν η ίδια η πράξη μπορεί να είναι σωστή ή λάθος αν δεν γίνεται στον κατάλληλο χρόνο. Για να πούμε λοιπόν ή να κάνουμε κάτι, πρέπει πάντα να σταθμίσουμε όλες τις παραμέτρους, ώστε να έχουμε το καλλίτερο αποτέλεσμα.

Η νευρολογία του εγκεφάλου έχει εστιάσει αυτή τη διαδικασία στον προμετωπιαίο λοβό. Αντίθετα η επιπόλαιη αντίδραση προέρχεται από άλλο τμήμα του εγκεφάλου, την αμυγδαλή. Θυμίζω το άγαλμα του Παλαμά, π.χ. ή το γλυπτό του Ροντέν που αποτυπώνει την κίνηση του σκεπτόμενου ανθρώπου προς τους κροτάφους του, ώστε να συγκεντρωθεί και να εστιάσει το ζήτημα που τον απασχολεί.

Ειρήσθω εν παρόδω ότι η διαφήμιση, η προπαγάνδα, οι διάφορες μέθοδοι των Opinion makers, στοχεύουν σε εκείνο το τμήμα του εγκεφάλου που δεν αφορά την ενδελεχή σκέψη και που οδηγεί το άτομο στην μαζοποίηση.

Γιαυτό η ελληνική λέξη καιρός έχει τόσο τεράστια αξία. Γιατί αν την αναλύσουμε θα δούμε πεντακάθαρα την συμμετοχή όχι μόνο του μυαλού μας αλλά και της συνειδήσεώς μας όταν παίρνουμε μια καίρια απόφαση για οποιοδήποτε ζήτημα. Φυσικά δεν υπάρχουν ασήμαντα και σημαντικά ζητήματα. Όλα είναι εξ ίσου σημαντικά από την πρώτη στιγμή που θα ξυπνήσουμε μέχρι να πέσουμε για ύπνο το βράδυ.

Βεβαίως αν είμεθα επιφορτισμένοι με την λήψη αποφάσεων που αφορούν και άλλους, χρειάζεται ακόμη περισσότερη σκέψη και γνώση αλλά και αρετές που συνοψίζονται στις τρεις Πλατωνικές: Φρόνηση, Ανδρεία, Σωφροσύνη.

Επιπροσθέτως η ύπαρξη του γράμματος «Κ» στην αρχή της λέξεως καιρός μας παραπέμπει στο κάπα της Δικαιοσύνης, που λέει ο Πλάτων εξ ού και κριτής, κρίση κλπ. Τα υπόλοιπα γράμμα μας παραπέμπουν «ίσως» στο ρήμα αίρω με την έννοια της επιλογής «π.χ. αιρετός».

Όλες μας οι αποφάσεις και πράξεις όπως και τα λόγια μας είναι θέμα επιλογής. Πάντα υπάρχει επιλογή, ακόμα και όταν διατεινόμαστε ότι δεν έχουμε επιλογή και έχουμε επιλογή γιατί έχουμε ελεύθερη συνείδηση και αυτεξούσια. Διαφορετικά δεν θα ήμασταν ελεύθεροι και δεν θα είχαμε καμία ευθύνη για ότι λέμε και για ότι κάνουμε. Άσχετα αν όλα αυτά τα έχουμε σπρώξει βαθειά μέσα μας για να μην μας ενοχλούν.

Στην Ινδουϊστική θρησκεία κυρίαρχο ρόλο παίζει το κάρμα, το οποίο το χρησιμοποιούμε και μεις πολλές φορές. Κάρμα είναι η απονομή δικαιοσύνης όχι ανθρώπινης αλλά θεϊκής και συμπαντικής. Κάτι ανάλογο με το βιβλικό «Αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα». Κανείς δεν είναι αθώο και γιαυτό οι άνθρωποι ψάχνουν πάντα να βρουν τον αποδιοπομπαίο τράγο  να του φορτώσουν τις αμαρτίες τους. Η λέξη κάθαρμα αυτό ακριβώς σήμαινε στην αρχαιότητα.

Ο Ιησούς Χριστός έπαιξε αυτόν τον ρόλο. Τίποτε από αυτά δεν είναι ξένο ή άσχετο με κανέναν από μας. Γιαυτό την επόμενη φορά που θα αρχίσετε με το: «Εγώ δεν…» ξανασκεφτείτε το.

Βαρβάρα Τσιάλτα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *