Γαβριηλίδης Άρης

Μελαγχολία

Μουντό, χλωμό, μονότονο,

της Κυριακής το δείλι

φέρνει τη θλίψη στην καρδιά

την παγωνιά στα χείλη.

 

Μουντές, χλωμές, μονότονες,

ατέλειωτοι χειμώνες,

κυλούν οι μέρες αδειανές

και σβηούνται στους αιώνες.

 

Μουντά, χλωμά, μονότονα,

γεμάτος με ανία,

αργοπετάει ο στοχασμός

κοιμιέτ’ η αγωνία.

 

Μουντός, χλωμός, μονότονος,

κι ο λογισμός τ’ αγέρι

της άγριας νύχτας καρτερά

τη λύτρωση να φέρει.

 

Μελαγχολία

 

Μουντό, χλωμό, μονότονο,

της Κυριακής το δείλι

φέρνει τη θλίψη στην καρδιά

την παγωνιά στα χείλη.

 

Μουντές, χλωμές, μονότονες,

ατέλειωτοι χειμώνες,

κυλούν οι μέρες αδειανές

και σβηούνται στους αιώνες.

 

Μουντά, χλωμά, μονότονα,

γεμάτος με ανία,

αργοπετάει ο στοχασμός

κοιμιέτ’ η αγωνία.

 

Μουντός, χλωμός, μονότονος,

κι ο λογισμός τ’ αγέρι

της άγριας νύχτας καρτερά

τη λύτρωση να φέρει.

 

Άρης Γαβριηλίδης