Μην μετράς τα λάθη

Σήμερα έκανα το λάθος·έγραψα μια σειρά από λέξεις στον πίνακα, τα παιδιά όσο έγραφα έλεγαν τα δικά τους. κάποια στιγμή έγραψα μία λέξη λάθος, αμέσως πετάχτηκε ένα παιδί:

-Κύριε, τη γράψατε λάθος!

-Επ, του απαντώ, μου ξέφυγε, αλλά για στάσου, τόσες έγραψα σωστά, γιατί στέκεσαι σ’ αυτή που έκανα λάθος;

Κάγκελο ο μικρός, εγώ γέλαγα κι ύστερα κάναμε κουβέντα γι’ αυτό που κάνει τους ανθρώπους να προσέχουν παραπάνω τα λάθη από τα σωστά μας, αλλά και για μας τους ίδιους που τα βάζουμε με τον εαυτό μας για τα λάθη μας, για όσα δεν κάναμε και ξεχνάμε όσα κάναμε σωστά. καλά, δίκιο έχετε, μου είπε μετά. Δεν με πειράζει, του είπα, τ’ αγαπώ τα λάθη μου. κι αποφασίσαμε από κοινού, κάθε μέρα να κάνουμε όλοι από ένα λάθος που οι άλλοι θα κάνουν τα στραβά μάτια, όχι για να μας χαϊδέψουν τ’ αυτιά ή να μας καλοπιάσουν, αλλά γιατί έχουμε τόσα καλά να δώσουν σημασία.

Το λάθος της ημέρας πάντως ακόμα κι έτσι σωστό είναι. Ή μάλλον, σοστώ

Μάριος Μάζαρης

Δάσκαλο 13ου δημ. Σχολείου Κερατσινίου.