«Τα Γράμματα και οι Τέχνες στην Ιωνία».στο «Ενορία εν δράσει»

Συνεχίστηκε την Δευτέρα 14 Φεβρουαρίου με την 2η διαδικτυακή συνάντηση, η σειρά παρουσιάσεων, με γενικό τίτλο «Η ιστορία της Μικράς Ασίας», που πραγματοποιείται κάθε Δευτέρα, στο πλαίσιο των Εκπαιδευτικών Σεμιναρίων του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…».

Η συνάντηση είχε θέμα «Τα Γράμματα και οι Τέχνες στην Ιωνία». Τη σειρά επιμελείται η Αρχοντία Παπαδοπούλου, Ιστορικός, Φιλόλογος, Πρόεδρος της Ενώσεως Μαγνησίας Μικράς Ασίας.

Το Σεμινάριο είναι ανοιχτό σε όλους και η παρακολούθηση του γίνεται μόνο διαδικτυακά, μέσα από το κανάλι του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» στο YouTube.

Τα πεπραγμένα των αρχαίων Ιώνων, βρίσκονται πίσω και κάτω, ως βάση, της νεότερης φιλοσοφίας, της αρχιτεκτονικής, ακόμα και κοινωνικών θεμάτων.

Η Ιωνία περηφανεύεται για τον Θαλή τον Μιλήσιο, που ήταν ένας από τους επτά Σοφούς της αρχαιότητας και είναι ο πατέρας της Ελληνικής, αλλά και της παγκόσμιας φιλοσοφίας. Ήταν αστρονόμος, γιατί οι Σοφοί ήταν πνεύματα με πολλές ανησυχίες και αναρωτιόνταν τι γίνεται στον περιβάλλοντα χώρο, πως δημιουργήθηκε, τι είναι ο έναστρος ουρανός που μας περιβάλλει. Ο Θαλής ο Μιλήσιος, μεταξύ άλλων, προέβλεψε την έκλειψη του ηλίου που έγινε το 585 π.Χ. και υπολόγισε πρώτος την διάρκεια του έτους σε 365 ημέρες.

Η Πολυγνώτη, ήταν φιλόσοφος με πολλές γνώσεις και ήταν σύζυγος του Θαλή του Μιλήσιου. Γνώστρια γεωμετρικών θεωρημάτων, σπουδαία μαθηματικός, συντέλεσε στην απλούστευση των αριθμητικών συμβόλων, με την εισαγωγή αλφαβητικών γραμμάτων, που αντιστοιχούσαν το καθένα στο αρχικό γράμμα, όπως για παράδειγμα το γράμμα δ, παριστάνει τον αριθμό δέκα.

Ο Βίας ο Πριηνέας, σοφός της αρχαιότητας, ήταν ποιητής, ρήτορας, υπερασπιστής των αδικημένων, ενώ διατύπωσε κάποιες ρήσεις που διασώζονται μέχρι σήμερα και εκφράζουν αξίες που είναι διαχρονικές.

Ο Αναξίμανδρος ο Μιλήσιος μίλησε για την αρχή των όντων που θεωρούσε το άπειρο, την αιώνια και συνεχώς μεταβαλλόμενη ύλη.

Ο Αναξιμένης ο Μιλήσιος, πίστευε ότι η πηγή των πάντων είναι ο αέρας, η σελήνη είναι ετερόφωτη που φωτίζεται από τον ήλιο, οι αστέρες είναι αυτόφωτα σώματα και ο ήλιος βρίσκεται στο μέσο, ανάμεσα στη σελήνη και τα άστρα.

Ο Ξενοφάνης ο Κολοφώνιος πίστευε ότι το «ένα» είναι του Θεού, το σύμπαν είναι θεοκρατικό και ενιαίο, ενώ ήταν αντίθετος στον ανθρωπομορφισμό των θεών.

Ο Εκαταίος ο Μιλήσιος, έφτιαξε τον πρώτο χάρτη Ευρώπης και Ασίας.

Ο Ηράκλειτος ο Εφέσιος, διατύπωσε την θέση ότι ο κόσμος προϋπήρχε ως ζωντανή φωτιά, η λογική διέπει τα πάντα, είναι ρυθμιστική αρχή και συνδέει με σχέσεις αναλογίας τα πάντα.

Ο Αναξαγόρας από τις Κλαζομενές, υποστήριζε ότι η γη έχει τυμπανοειδές σχήμα και συγκρατείται στον αέρα, ο ήλιος είναι ένας διάπυρος λίθος, η σελήνη είναι ετερόφωτη και δεύτερη γη που κατοικείται από ανθρώπους και άλλα όντα, ενώ οι κομήτες είναι πλανήτες που εκπέμπουν φλόγες.

Ο Ιππόδαμος, είναι γνωστός στον Πειραιά, λόγω του αρχιτεκτονικού σχεδίου με τον οποίο σχεδιάστηκε η αρχαία πόλη.

Ο Ηρόδοτος από την Αλικαρνασσό, πατέρας της ιστορίας.

Ο Πρωταγόρας ο Αβδηρίτης ήταν σοφιστής και σε πολλές από τις θεωρίες του, στηρίχθηκε το δικαστικό σύστημα περί απονομής δικαιοσύνης, από τον ευρωπαϊκό διαφωτισμό και μετέπειτα.

Ο Λεύκιππος είναι ο πατέρας της ατομικής θεωρίας, διδάσκαλος του Δημοκρίτου.

Ο Δημόκριτος ο Αβδηρίτης, υποστήριζε ότι η ύλη αποτελείται από αδιάσπαστα, αόρατα στοιχεία, τα άτομα.

Όλοι αυτοί οι Ίωνες φιλόσοφοι, διατύπωναν τις θεωρίες τους στην ιωνική διάλεκτο, την πιο εκλεπτυσμένη, σοβαρή, περιεκτική γλωσσική διάλεκτο της αρχαίας ελληνικής γλώσσας.

Άλλο είδος που γεννήθηκε και αναπτύχθηκε στην Ιωνία, ξεφεύγοντας από τα όρια της Ελλάδας και είναι ποίηση. Ο Όμηρος εκπροσωπεί το ηρωικό έπος, με την Ιλιάδα και την Οδύσσεια.

Εκπρόσωπος του διδακτικού έπους, είναι ο Ησίοδος, με την Θεογονία, που περιγράφει τη διαμόρφωση του ολυμπιακού δωδεκάθεου, ενώ με τα Έργα και Ημέρες, περιγράφει την καθημερινότητα των απλών ανθρώπων της αρχαίας εποχής.

Η λυρική ποίηση δημιουργήθηκε από τους Ίωνες και είναι η έκφραση των κοινωνικών αλλαγών.

Οι Ίωνες ανέπτυξαν και την σκωπτική ποίηση που είναι ίαμβος, δεικτική, περιπαικτική, σατυρική.