Ποιήτρια ιδανική η Κική Δημουλά
«Πάλι χώρισα, σκέφτηκες. Για σένα ήταν άλλος ένας χωρισμός.. Και κάθε φορά που το σκεφτόσουν με αυτό τον τρόπο, ένιωθες ένα αίσθημα αδυναμίας, ένα βάρος στο στήθος, μία δυσκολία να αναπνεύσεις. Και το αύριο φάνταζε μαύρο, απαισιόδοξο, χωρίς καμία επιθυμία να το περιμένεις. Και δεν ήθελες να κάνεις τίποτα. Δεν ήθελες να βγεις έξω, δεν ήθελες να φροντίσεις τον εαυτό σου, με δυσκολία ορισμένες φορές έκανες μπάνιο. Άλλες φορές έκλαιγες, άλλες φορές δεν κυλούσε δάκρυ. Άλλες φορές φώναζες, άλλες φορές δυσκολευόσουν να μιλήσεις. Πήγαινες στη δουλειά γιατί έπρεπε να πας, έτρωγες την ποσότητα του φαγητού που έπρεπε να φας, κοιμόσουν τις ώρες που έπρεπε για να μπορείς να λειτουργείς.. Όλα με ένα πρέπει».