Λαουτάρης Εμμανουήλ

Μνήμες

Κάποτε παίζανε παιδιά στο περβολάκι,

τώρα απ’ τη μνήμη μου, σχεδόν έχουν σβηστεί,

να ’ταν να έρχονταν κάποιο απόβραδο ξανά λιγάκι,

για να τα σφίξω στην αγκαλιά μου τη ζεστή.

 

Τι κι αν νομίζουμε πως το παρόν γερά κρατούμε;

το παρελθόν θα μας το πάρει, θα ξεχαστεί,

και μόνο κάποτε τ’ άγουρα χρόνια σαν θυμηθούμε,

μας αγκαλιάζουνε δάκρυα, ποιήματα, πόθοι μεστοί.

 

Κάποτε παίζανε παιδιά στο περβολάκι,

αν τα ζωγράφιζα, δεν θα μου τα ’κλεβε το χθες,

τώρα στοχάζομαι, ακουμπισμένος σ’ ένα παγκάκι,

μήπως και κλείσω κάτι απ’ τις θύμησες σε διό γραφές.

 

Εμμανουήλ Ι. Λαουτάρης

Από την ποιητική συλλογή

«Ζωγραφίζοντας με λέξεις»

Εκδόσεις Εριφύλη 2009