Χοροστατούντος του Μητροπολίτη Πειραιά κ. Σεραφείμ και παρουσία του Υπουργού Ναυτιλίας Χρήστου Στυλιανίδη, του Υφυπουργού Ναυτιλίας Ιωάννη Παππά, του Γενικού Γραμματέα Ναυτιλίας Ευάγγελου Κυριαζόπουλου, των Α’ και Β΄ Υπαρχηγών του Λιμενικού Σώματος Αντιναυάρχων Αλέξανδρου Τσελίκη, Αριστείδη Πανταζόγλου, πραγματοποιήθηκε στο κτίριο του Υπουργείου Ναυτιλίας η εκδήλωση εορτασμού της Εθνικής Επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940.

Ο Υπουργός Ναυτιλίας στην ομιλία του, εκτός άλλων ανάφερε:

«Σεβασμιότατε, σεβαστό ιερατείο, επιτρέψτε μου να υιοθετήσω το πρωτόκολλο από τον κύριο Υφυπουργό και από τον κύριο Πλοίαρχο που εκφώνησε τον Πανηγυρικό για την εθνική μας επέτειο, για να μην επαναλαμβάνω τα ίδια.

Για αυτήν την επέτειο που, προσωπικά, μου σφραγίζει και μου σφράγισε και τη ζωή. Γιατί είχα έναν πατέρα που πολέμησε στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο αλλά και ο ίδιος ο πολιτικός μου πατέρας, ο πολιτικός μου μέντορας, ο Γλαύκος Κληρίδης. Ήταν κι αυτός αιχμάλωτος όταν ήταν πιλότος στην Βρετανική Αεροπορία RAF (Royal Air Force).

Αντιλαμβάνεστε ότι μεγάλωσα σε ένα σπίτι, που η 28η Οκτωβρίου είχε μία ειδική σημασία, μια ιδιαίτερη βαρύτητα. Ήταν ένα τριήμερο εμβατηρίων, ο πατέρας μου ήταν ψάλτης, ήταν λοιπόν ένα κλίμα το οποίο μέχρι και τώρα ειλικρινά με συγκινεί.

Τα είπα αυτά γιατί θεωρώ ότι τιμάμε τις επετείους όταν τιμάμε ταυτόχρονα και συγκεκριμένα πρόσωπα. Αυτά τα πρόσωπα μας δίνουν έμπνευση. Η ιστορία μας, η ελληνική ιστορία, δεν είναι απλώς λόγια και θεωρίες. Είναι μία ιστορία που έχει ονοματεπώνυμα, είναι, όπως ειπώθηκε και πριν, η “μάνα” της Πίνδου, είναι ο Λιμενικός ο οποίος συμμετείχε σε όλες τις μεγάλες επιχειρήσεις της εποχής τότε, είναι ο στρατιώτης, είναι η γυναίκα του Ερυθρού Σταυρού, είναι ο Μενέλαος Στυλιανίδης, ο Γλαύκος Κληρίδης».

Ο Υφυπουργός Ναυτιλίας μεταξύ άλλων ανάφερε στο λόγο του:

«Η εθνική επέτειος του μεγάλου “ΟΧΙ” στον Ιταλό κατακτητή και στον σκοταδισμό του φασισμού την οποία τιμούμε σήμερα έχει μία ιδιαίτερη σημειολογία.

Όλες οι χώρες της Ευρώπης θυμούνται και γιορτάζουν την ημέρα που απελευθερώθηκαν από τα δεσμά του φασισμού. Τη μέρα αυτή γιορτάζουμε κι εμείς κάθε χρόνο στις 12 Οκτωβρίου, ημέρα που έχει οριστεί ως η επίσημη λήξη της κατοχικής περιόδου το 1944.

Αναλογιστείτε όμως, στην Ελλάδα γιορτάζουμε την ημέρα που μπήκαμε στον πόλεμο και όχι την ημέρα που ο πόλεμος τερματίστηκε.

Γιορτάζουμε την ημέρα που ο ελληνικός λαός βγήκε στους δρόμους για να πει το μεγάλο «ΟΧΙ» σε όποιον ήθελε να καταπατήσει την ελευθερία του.

Οι Έλληνες δεν λογάριασαν στιγμή ποιον είχαν απέναντί τους. Έβαλαν από τη μία την περηφάνια και την ελευθερία τους και από την άλλη την πολεμική απειλή μίας μεγάλης δύναμης της εποχής»