Κανατσέλης Γιάννης
Πεθαίνω για σένα
Μέρα και νύχτα σε ζητώ
γιατί πολλά αξίζεις
μα συ περνάς ξαναπερνάς
κι αδιάφορα σφυρίζεις.
Τα μάτια σου όταν κοιτώ
φλογίζομαι, πεθαίνω
κάθε σου λέξη κεραυνός
ξυπνώ και ανασαίνω.
Η φύση όλη καρτερά
πρωΐ να σ’ αντικρίσει
στη βρύση την κελαριστή,
να σε καλωσορίσει.
Τη στάμνα ονειρεύομαι
πού ’ναι στην αγκαλιά σου
που τη χαϊδεύεις τρυφερά
και παίρνει τα φιλιά σου.
Γιάννης Κανατσέλης