Γνωρίζοντας την Ελλάδα

Βαλτεσινίκο Αρκαδίας

Όσοι γνωρίζετε καλά από Ιστορία, το Βαλτεσινίκο θα σας είναι γνώριμο, μιας και έχει αποτελέσει το ορμητήριο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821. Το πανέμορφο χωριό της Αρκαδίας είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.200 μέτρων και είναι κρυμμένο μέσα στην πυκνή βλάστηση του Μαινάλου στη βόρεια πλευρά του.

Το παραδοσιακό χωριό μπορεί να μην αποτελεί δημοφιλή προορισμό, ωστόσο έχει μία μαγεία που μπορείς να την ανακαλύψεις κάνοντας το οδοιπορικό σου στην γύρω περιοχή. Τα υπόλοιπα χωριά είναι περισσότερο γνωστά όμως όταν κάνει κανείς αυτό το ταξίδι θεωρώ ότι πρέπει να το επισκεφθεί.

Η ομορφιά, η γραφικότητα και η παράδοση δεν θα σε αφήσουν ασυγκίνητο. Το Βαλτεσινίκο με τα γραφικά και πέτρινα σπίτια, και το απίστευτο φυσικό τοπίο που το αγκαλιάζει, αναμφισβήτητα αποτελεί έναν από τους ταχύτερα αναπτυσσόμενους τουριστικούς προορισμούς της περιοχής.

Έξω από το χωριό, στη θέση Λενικά, ανακαλύφθηκαν ερείπια αρχαίας πόλης, ναού και μυκηναϊκών τειχών. Οι ανασκαφές της Γαλλικής Αρχαιολογικής Εταιρείας έδειξαν πως ο ναός χρονολογείται από τον 7ο π.Χ αιώνα και είναι αφιερωμένος στη θεά Άρτεμη.

Ελληνικό Γορτυνίας

Το Ελληνικό (με την ονομασία Μουλάτσι) αναφέρεται για πρώτη φορά στην απογραφή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1515. Το χωριό αναφερόταν ως φέουδο του Αχμέτ Μπέη με πληθυσμό αποτελούμενο από 41 οικογένειες, 5 αγάμους και 1 χήρα. Το 1690 αναφέρεται από τον Βενετό περιηγητή Aντόνιο Ρακιφίκο. Σε απογραφή των Βενετών το 1700 εμφανίζεται να έχει 148 κατοίκους.[3] Συμμετείχε ενεργά στην επανάσταση του 1821.

Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας ο οικισμός εντάχθηκε διοικητικά στον Δήμο Τρικολώνων, έδρα του οποίου ήταν η γειτονική Στεμνίτσα. Υπήρξε ξεχωριστή κοινότητα στο διάστημα 1912-1998 οπότε εντάχθηκε στο νέο δήμο Τρικολόνων που δημιουργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας που ίσχυε μέχρι το 2011 και αντικαταστάθηκε από το Πρόγραμμα «Καλλικράτης».

Είναι χτισμένο επάνω σε τρεις λοφίσκους σε υψόμετρο 700 μ., εξ ου και το προσωνύμιό του«Τρίλοφο». Ευρίσκεται μεταξύ Στεμνίτσας προς βορρά, όπου προβάλλει το όρος Υψούς (Κλινίτσα: 1516μ.) και Καρύταινας προς νότο. Νοτίως απλώνεται εξάλλου το οροπέδιο της Μεγαλοπόλεως, ορατό από την θέση Άγιος Γεώργιος, ενώ νοτιοδυτικά διακρίνεται το Λύκαιο όρος της Ολυμπίας. Προς δυσμάς φαίνεται το χωριό Ατσίχωλος φαίνεται,  το οποίο διασχίζει ο γνωστός από την μυθολογία μας ποταμός Λούσιος, όπου οι Νύμφες Αργώ, Θεισόα και Νέδα έλουσαν τον Αρκάδα Δία. Το Ελληνικό είναι ένα από τα ομορφότερα παραδοσιακά χωριά της Ελλάδας.

Λιμποβίτσι Αρκαδίας

Χωμένο στο ελατόδασος και μέσα στις μεγάλες χαράδρες του Μαινάλου, σε υψόμετρο 1200μ., ανάμεσα στο Χρυσοβίτσι και την Πιάνα και σε πανέμορφη και δύσβατη τοποθεσία, είναι το Λιμποβίσι, το ένδοξο χωριό των Κολοκοτρωναίων. Το χωριό φέρει εμφανώς σλαβική ονομασία, όπως και άλλα χωριά της περιοχής. Εδώ έζησαν οι Κολοκοτρωναίοι, και μεγάλωσε και κατοικούσε κατά καιρούς ο αρχιστράτηγος Θ. Κολοκοτρώνης. Το Λιμποβίσι ήκμασε επί Ενετοκρατίας και Τουρκοκρατίας. Μάλιστα, η απογραφή των Ενετών το 1711 κατέγραψε 500 κατοίκους.

Ο χώρος του άλλοτε κραταιού αρκαδικού χωριού καταλαμβάνει σήμερα ένα μικρό πλάτωμα, που έχει διαμορφωθεί σε σύγχρονο μικρό πάρκο. Σε τίποτα σήμερα δεν θυμίζει την ύπαρξη του χωριού, παρά μόνον λιγοστά χαλάσματα. Τα μόνα οικήματα που περιέχει είναι το ανακατασκευασμένο σπίτι των Κολοκοτρωναίων, η παλιά εκκλησία του Αϊ – Γιάννη, όπου εκκλησιαζόταν ο Γέρος του Μοριά και τα παλικάρια του, ένα αναψυκτήριο όπως και ένα μικρό οίκημα των φυλάκων. Το ανακατασκευασμένο σπίτι του Κολοκοτρώνη είναι ένα λιθόκτιστο κτίριο κτισμένο σύμφωνα με τις μαρτυρίες κατά τα πρότυπα του παλαιού και σε σημείο – κατά τα φαινόμενα – δίπλα από την αρχική του θέση (ακριβώς δίπλα υπάρχουν ερείπια παλιού σπιτιού). Η ανέγερσή του έγινε το 1990 με δαπάνη του Αρκάδα επιχειρηματία και εφοπλιστή Π. Αγγελόπουλου, ο οποίος και χρηματοδότησε τη διαμόρφωση και εξωραϊσμό του γύρω χώρου. Σήμερα το σπίτι λειτουργεί σαν ανοικτό μουσείο και φιλοξενεί σύγχρονο εικονογραφικό υλικό από τη ζωή και δράση του Θ. Κολοκοτρώνη. Το επισκέπτονται χιλιάδες επισκέπτες που συρρέουν για να προσκυνήσουν τον ιερό αυτό τόπο, χειμώνα – καλοκαίρι.

Στον περίβολο βρίσκεται ανδριάντας του Θ. Κολοκοτρώνη που εκπέμπει συναισθήματα πίστης, θάρρους και δύναμης σε κάθε επισκέπτη. Στη μεγάλη πλατεία με τα γάργαρα νερά της παραδοσιακής πέτρινης κρήνης, ορθώνεται ανακατασκευασμένη η μονόκλιτη Βασιλική εκκλησία του Αϊ – Γιάννη που γιορτάζει στις 29 Αυγούστου με πανηγύρι που συγκεντρώνει κόσμο από τα άλλα μέρη της Αρκαδίας. Η εκκλησία. είχε υποστεί μεταγενέστερες κακότεχνες μετασκευές, αλλά το 2002 αναπαλαιώθηκε στην προγενέστερη μορφή της με δωρεά και πάλι της οικογένειας των Αγγελόπουλων.

Οι σχέσεις του Γέρου του Μοριά, ήταν άρρηκτα δεμένες με τον τόπο γέννησης και καταγωγής του. Κρυμμένο μέσα στο πυκνό ελατόδασος, το χωριό διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στην επανάσταση του 1821. Κυνηγημένος από τους Τούρκους, ο Γενάρχης των Κολοκοτρωναίων Τριανταφυλλάκος Τσεργίνης έφθασε και εγκαταστάθηκε στο Λιμποβίσι τριακόσια χρόνια πριν την επανάσταση. Εδώ έζησαν οι 12 γενιές των Κολοκοτρωναίων. Απόγονός του, ο Θ. Κολοκοτρώνης γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Λιμποβίσι. Το σπίτι των Κολοκοτρωναίων καταστράφηκε στα Ορλωφικά (1770-1771), όταν οι Αλβανοί κατέπνιξαν την επανάσταση των Πελοποννησίων και ανοικοδομήθηκε από τον πατέρα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, Κωνσταντή. Σε αυτό έμενε κατά καιρούς ο Γέρος του Μοριά. Κατά τις κρίσιμες στιγμές της Επανάστασης στο Χρυσοβίτσι, όταν οι καπεταναίοι εγκατέλειψαν τον Κολοκοτρώνη, οι Λιμποβιτσιώτες τον στήριξαν, όταν απελπισμένος βάδιζε για την Πιάνα. Μετά την εγκατάλειψη του χωριού στα τέλη του 19ου αιώνα το σπίτι σωριάστηκε, ενώ διατηρήθηκαν τα θεμέλια και μέρος του τοίχου μέχρι το 1990, οπότε και αναστηλώθηκε.

Το πλάτωμα του χωριού προσφέρει υπέροχη θέα προς το Μαίναλο και το Αρκουδόρεμα. Επίσης κάθε Σεπτέμβριο, οργανώνονται στο χώρο από τον ΣΕΓΑΣ και το Δήμο Φαλάνθου, αθλητικοί αγώνες ανωμάλου δρόμου για βετεράνους και ερασιτέχνες αθλητές.

Κοντά στο Λιμποβίσι είναι το Αρκουδόρεμα, μαγευτική τοποθεσία του Μαινάλου, όπου υπήρξε και το ομώνυμο χωριό από όπου ξεκίνησαν οι πρόγονοι του Θ. Κολοκοτρώνη. Η πρόσβαση στο Λιμποβίσι γίνεται με άσφαλτο από το Χρυσοβίτσι (8 χιλ.) – που είναι και η πιο εύκολη – και από διακλαδώσεις των δρόμων Πιάνας-Αλωνίσταινας και Ελάτης-Χρυσοβιτσίου. Όλες οι διαδρομές περνούν μέσα από το πυκνό ελατόδασος και είναι μαγευτικές. Η διαδρομή από την διακλάδωση κοντά στην Πιάνα διανύει το Αρκουδόρεμα, ενώ η διαδρομή από το Χρυσοβίτσι περνά από το παλιό εκκλησάκι της Παναγίας.