Με τη χάρη και τις πρεσβείες της Αειπαρθένου Θεοτόκου φθάσαμε κι εφέτος στη λεγόμενη «βουβή» ή «κουφή Εβδομάδα». Δηλαδή στην έκτη και τελευταία εβδομάδα της Αγίας και Μεγάλης Σαρακοστής που λέγεται και «Εβδομάδα των Βαΐων, ή του Λαζάρου». Γιατί όμως αποκαλείται από τὸν ευσεβή λαό μας «βουβή» ή «κουφή»;
Κατά μία εντελώς εσφαλμένη αντίληψη την εβδομάδα αυτή, πριν την Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα, δεν τελούνται οι καθορισμένες Ακολουθίες του Λειτουργικού Τυπικού της Εκκλησίας μας. Αυτό όμως είναι αναληθές διότι την έκτη εβδομάδα της Μεγάλης Σαρακοστής τελούνται όλες οι καθιερωμένες Ιερές Ακολουθίες, όπως και στις προηγούμενες (Μεσονυκτικό Όρθρο, Ώρες και Εσπερινό το πρωί, το Μεγάλο Απόδειπνο κ.λ.π.). Η μοναδική Ακολουθία που δεν γίνεται είναι οι Χαιρετισμοί στην Αειπάρθενο Θεοτόκο. Ίσως εξ’ αιτίας αυτού να ονομάστηκε από τον λαό «βουβή ή κουφή».
Την εβδομάδα αυτή η προσοχή μας εστιάζεται στον Λάζαρο. Στην αρρώστια του, στο θάνατό του, στο θρήνο των συγγενών του και στο πως αντέδρασε ο Χριστός σ’ όλα αυτά. Δηλαδή ανθρώπινα και θεϊκά ως γνήσιος Θεάνθρωπος. Ο θάνατος του φίλου Του τον λύπησε, αλλά και τον ανέστησε προ τυπώνοντας έτσι τη νίκη Του προς τον θάνατο και την πραγματοποίηση της ανάστασης των νεκρών κατά την ένδοξη Δευτέρα Παρουσία Του.
Ας δούμε όμως πως βιώνεται ο λειτουργικός χρόνος τη Μεγάλη εβδομάδα.
Από την αρχή της Μ. Εβδομάδας, ψάλλεται ο Όρθρος της επόμενης ημέρας το βράδυ της προηγούμενης (π.χ. την Κυριακή των Βαΐων το βράδυ ψάλλεται ο Όρθρος της Μεγάλης Δευτέρας).
Οι τέσσερις πρώτες ημέρες μας προετοιμάζουν πνευματικά για το θείο δράμα και οι Ακολουθίες ονομάζονται «Ακολουθίες του Νυμφίου».
Την Μεγάλη Δευτέρα έχουμε τη ζωή του Ιωσήφ. Ο Ιωσήφ προεικονίζει με την περιπέτειά του τον ίδιο τον Χριστό και το πάθος Του. Και το περιστατικό της άκαρπης συκιάς που ξέρανε ο Χριστός που συμβολίζει την Συναγωγή των Εβραίων και γενικά την ζωή του Ισραηλιτικού λαού που ήταν άκαρποι από καλά έργα.
Μεγάλη Τρίτη θυμόμαστε τις δύο παραβολές:
Των δέκα παρθένων που μας διδάσκει να είμαστε έτοιμοι και γεμάτοι από πίστη και φιλανθρωπία. Και των Ταλάντων που μας διδάσκει να καλλιεργούμε και να αυξήσουμε τα πνευματικά μας χαρίσματα.
Η Μεγάλη Τετάρτη είναι αφιερωμένη στην αμαρτωλή γυναίκα που μετανιωμένη άλειψε τα πόδια του Κυρίου με μύρο και συγχωρέθηκε για τα αμαρτήματά της. Ψάλλεται το περίφημο τροπάριο (δοξαστικό) της Υμνογράφου Μοναχής Κασσιανής.
Μεγάλη Πέμπτη (Μεγάλη Τετάρτη βράδυ): γιορτάζουμε 4 γεγονότα :
1). Τον Ιερό Νιπτήρα, το πλύσιμο δηλαδή των ποδιών των μαθητών από τον Κύριο, δείχνοντας τη διακονία με αγάπη και ταπεινοφροσύνη. 2). Τον Μυστικό Δείπνο, δηλαδή την παράδοση του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας. 3). Την Προσευχή του Κυρίου, στο Όρος των Ελαιών και 4). την Προδοσία του Ιούδα.
Μεγάλη Παρασκευή (Μεγάλη Πέμπτη βράδυ): έχουμε την Κορύφωση του θείου δράματος, τελείται η «Ακολουθία των Παθών» και θυμόμαστε και βιώνουμε τα Σωτήρια και φρικτά Πάθη του Κυρίου και Θεού μας.
Μεγάλο Σάββατο (Μεγάλη Παρασκευή πρωΐ και βράδυ): Το πρωΐ γιορτάζουμε: την Ταφή Του Κυρίου και την Κάθοδό Του στον Άδη, όπου κήρυξε σε όλους τους νεκρούς. Τελούνται η Ακολουθία των Μεγάλων Ωρών και στις 12.00 το μεσημέρι την Αποκαθήλωση, δηλαδή την Ταφή Του Κυρίου από τον Ιωσήφ τον Αριμαθαίας και το Νικόδημο τον Φαρισαίο.
Την Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ ψάλλονται τα Εγκώμια και έχουμε την περιφορά του Ιερού Επιταφίου.
Κυριακή του Πάσχα (Μ. Σάββατο πρωΐ και νύχτα από τις 12.00 π.μ):
Το Μεγάλο Σάββατο το πρωΐ, έχουμε την λεγόμενη «1η Ανάσταση», δηλαδή το προανάκρουσμα της Αναστάσεως που μεταδίδουν οι ύμνοι και της προσμονής της λυτρώσεως όλης της κτίσεως από την φθορά και τον θάνατο!
Το Μεγάλο Σάββατο στις 12.00 (δηλαδή ουσιαστικά την Κυριακή), έχουμε την ζωηφόρο Ανάσταση του Κυρίου μας, την ήττα του θανάτου και της φθοράς και την αφή του Αγίου Φωτός στον κόσμο από το Πανάγιο Τάφο.
Κυριακή του Πάσχα τελείται ο «Εσπερινός της Αγάπης».
Ας σταματήσουμε τα ΑΝΑΠΟΔΑ ΒΗΜΑΤΑ της παράνοιας και ας προχωρήσουμε σταθερά προς Εκείνον που όλους μας αγαπά και μας προσμένει. ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.
