Ελεύθερη Άποψη..POISON…

“ Εμένα μου αρέσουν οι Έλληνες στην ψυχή….»…

Μια φράση, που έλεγε συχνά ο αείμνηστος συγγραφέας στρατηγός Γεώργιος Γ. Αυφαντής, που έφυγε πλήρης ημερών αφήνοντας πίσω του ένα μοναδικό σε αξία συγγραφικό έργο.

Αυτή την ψυχή, δηλητηρίασαν κι εξακολουθούν να δηλητηριάζουν όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο πλέον.

Οι Ελληνοχριστιανικές αξίες, που θεμελίωσαν τον σύγχρονο πολιτισμό, έχουν εκπέσει από ένα συνονθύλευμα βαρβαρότητας, που εισβάλλει απροκάλυπτα πλέον στον πολιτισμένο κόσμο.

Χριστιανοί φονεύονται μέσα στις εκκλησίες τους, μνημεία χιλιετηρίδων κατακρημνίζονται, ανθρώπινα δικαιώματα καταπατούνται, ηθικές αξίες εκπορνεύονται, χαλκεύονται, φαλκιδεύονται η απλά αποσιωπούνται  και μάλιστα με νομιμοφανή τρόπο.

Δημιουργία γκρίζων ζωνών παντού και σε όλα.

Δικαιοσύνη ανύπαρκτη, μέσα από το δικαιωματισμό των ενόχων , που μπορούν μέσα από το όπλο της παραγραφής, τους νόμους περί ευθύνης υπουργών και την υποκατάσταση της δικαστικής εξουσίας από τη βουλή, να χορεύουν εις βάρος μας…

Εργαλειοποίηση των μηνύσεων, από αδίστακτους ισχυρούς, που μπορούν να καταστρέφουν υπολήψεις απρόσκοπτα, μέσα από έωλες κατηγορίες, που ακόμα κι αν εκπέσουν, η ζημία, που έχει υποστεί ο κατηγορούμενος είναι ανυπολόγιστη.

Μεγαλύτερο όπλο καταστροφής προσωπικοτήτων, οι ψευδομάρτυρες και πίσω από όλα η πληρωμή του προδότη Ιούδα, το χρήμα ως αιώνιος  διαφθορέας συνειδήσεων.

Δηλητήριο στην παιδεία, δηλητήριο στην ηθοπλαστική παρουσία της ελληνορθόδοξης εκκλησίας, δηλητήριο με την αλλοίωση της γλώσσας και την εισβολή των greeklish, δηλητήριο στην παιδεία γενικότερα, δηλητήριο με τον πανσεξουαλισμό, που οδηγεί νέους στην απάθεια και τους μεγαλύτερους  σε απραξία και αποπροσανατολισμό.

Ανοίξτε το δρόμο, σε άξιους και ικανούς και προ πάντων σε ανιδιοτελείς. Η κοινωνία, δεν αντέχει άλλο εκφυλισμό και σοφούς της γραβάτας και της μπριγιαντίνης. Από την άλλη όψη, εξίσου απαράδεκτη η ισοπέδωση της πολιτικής ζωής του τόπου, μέσα από κάθε τυχοδιώκτη, η τυχοδιώκτισσα, που προσπαθεί να λύσει το υπαρξιακό- επισιτιστικό του πρόβλημα, μέσα από τον κρατικό κορβανά, δίχως αυτοκριτική για τα προσωπικά του βατερλώ και την ανυπαρξία των προσόντων του.

Εργασία, τιμή, νοικοκυριό. Τρεις λέξεις, που πλέον για τους περισσότερους, που ξεπουλούν τη συνείδηση τους για ένα παξιμάδι και τα αποφάγια των ισχυρών, στερούνται αξίας και με παρόμοιο τρόπο, διαφθείρουν και καταστρέφουν το μέλλον της νεολαίας. Αντί να παραδίδουν τη σκυτάλη στους νέους με προοπτική ένα καλύτερο μέλλον, κλέβουν τη νεολαία θεωρώντας ότι εξασφάλισαν προσωπική αθανασία…

Δηλητήριο ψυχής! Ως πότε θα το επιτρέπουμε;

Μαρία Μπουκουβάλα

Ιατρός