“Η αλήθεια και η ελευθερία είναι απαιτητικές ερωμένες, γι’ αυτό και έχουν λίγους εραστές”. Αλμπέρ Καμύ! Πόσο αληθινό! Ελευθερία άλλη μια μπερδεμένη έννοια στο μυαλό μας, κάποιες φορές θεωρούμε ελευθερία τη φυλακή μας! Θεωρούμε πρόοδο και εξέλιξη την βαθμηδόν και κατ’ ολίγον καταστροφή μας. Θεωρούμε διευκόλυνσή μας πολλά που θα καταλήξουν στη συνέχεια σε πλήρη υποδούλωσή μας στα συμφέροντα και στο σύστημα!
Έχουμε γίνει υπάλληλοι των Τραπεζών χωρίς απολαβές, αντιθέτως πληρώνουμε και προμήθειες για όποια κίνηση κάνουμε. Η ψηφιακή ευκολία που μας παρουσιάζουν, κλέβει ώρα από το χρόνο σου και κάποιες φορές είναι μπέρδεμα, ακόμα και για αυτούς που γνωρίζουν από τεχνολογία, πόσο μάλλον για κάποιον άσχετο με αυτά.
Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία λένε, παραδόξως έχει αποθάνει προ πολλού, η δε υπομονή λένε πως εξαντλείται γρήγορα, αντιθέτως απεδείχθη πως έχουμε γαϊδουρινή υπομονή! Καταρρίψαμε όλα τα ρεκόρ λοιπόν!… Το να αφιερώνεις χρόνο και σκέψη για άτομα που αποδεδειγμένα σου τα καταχράστηκαν και τα κατασπατάλησαν… είναι λάθος, γιατί ο χρόνος είναι πολύτιμος, το ίδιο και η σκέψη. Κατ’ επέκταση αυτό πέρα από τις προσωπικές σχέσεις, αγγίζει και όλους αυτούς που πίστεψες ως μέλος της Κοινωνίας, και σε εξαπάτησαν, σε παραπλάνησαν, σε οδήγησαν σε λάθος δρόμους.
Έχουμε περάσει σε μια εποχή εικονική, εικονική η ευημερία, εικονικές οι σχέσεις, εικονικές οι παροχές, εικονική διαδικτυακή πραγματικότητα, όλα εικονικά για τον απλό πολίτη. Νομίζουμε πως… για όλα και φυσικά με τη συνδρομή των ΜΜΕ, της εν γένει πληροφόρησης και των όσων λέγονται από χείλη υψηλών ισταμένων προσώπων, πολιτικών, επιστημόνων, ερευνητών κλπ. Υπάρχει δυστυχώς μεγάλη παραπληροφόρηση σήμερα και όσο η Τεχνητή Νοημοσύνη μπαίνει όλο και περισσότερο στη ζωή μας, τα πράγματα θα χειροτερεύουν. Κάπου κάνουμε κι εμείς λάθος, τα αφήνουμε να μας συμβούν για να μην πω πως τα διευκολύνουμε κιόλας με την πειθήνια προσαρμογή μας! “Η ανοχή θα φτάσει σε τέτοιο επίπεδο που θα απαγορεύεται στους ευφυείς ανθρώπους να κάνουν οποιαδήποτε σκέψη, ώστε να μην προσβάλλουν τους ηλίθιους”. -Ντοστογιέφσκι- και ναι… έχουμε φθάσει σε αυτό το σημείο! Απαγορεύεται να έχεις αντίθετη άποψη για πολλά και κινδυνεύεις να χαρακτηριστείς ψεκασμένος και κινδυνολόγος κ.ά. Οτιδήποτε ξεφεύγει από τη γραμμή ενημέρωσης/πληροφορίας των ΜΜΕ, θεωρείται κατακριτέο και επιλήψιμο.
Την εξουσία, (απ’ ότι έχουμε διαπιστώσει ειδικά τα τελευταία 15-20 χρόνια) ανεξάρτητα από το ποιο κόμμα κυβερνάει, την απολαμβάνει μια κλειστή χωρίς ιδεολογία ομάδα, η λεγόμενη «κοινωνία των κολλητών» και ευνοημένων! Αυτοί ψηφίζουν και κάποιοι ιδεολόγοι, οι δε υπόλοιποι νομίζουν πως κάνουν την επανάστασή τους με το να μην πάνε στην κάλπη! Tη μόνη επανάσταση που κάνουν είναι ενάντια στον εαυτό τους, κλονίζοντας τις ισορροπίες της ζωής τους.
Όμως, ποτέ δεν είναι αργά για μια ανασκόπηση στα όσα μας έχουν συμβεί και συμβαίνουν! Αγαπάμε τις όποιες επιλογές μας, ακόμα και αυτές που πιθανόν μας οδήγησαν σε αδιέξοδους δρόμους, συμφιλιωνόμαστε με το όποιο αποτέλεσμα και συνεχίζουμε δυνατά, αλλάζοντας ότι μπορούμε να αλλάξουμε από το μέσα μας, τη νοοτροπία κλπ. Η θυματοποίηση είναι για τους δειλούς και ανεύθυνους και δεν οδηγεί πουθενά, μόνο σε μια διαρκή κλάψα! Αν δε βρούμε μόνοι μας το δρόμο της αντίστασης μέσα μας, φως στο τούνελ δε θα βρεθεί. Γενικώς κάτι πρέπει να κάνουμε, έχουμε πάρει φόρα προς την ακολασία, την παρανομία και τόσα άλλα.
Οι συμμορίες και μάλιστα σε ηλικίες παιδιών καθημερινά δίνουν το στίγμα τους. Το θράσος έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Ακόμα και μέσα σε σχολείο μπήκαν κουκουλοφόροι κι έδειραν μαθητή. Εκβιασμοί, μαχαιρώματα, βιασμοί μεταξύ ανηλίκων. Είναι στιγμές που αναρωτιέμαι, ποιοι γονείς έχουν αυτά τα παιδιά και πώς νιώθουν για τις δράσεις τους! Τα έχουμε κάνει όλα μπάχαλο. Πρέπει να συνέλθουμε. Κάπως αργά ίσως γιατί αφήσαμε τα περιθώρια να μας πιάσουν στο λάσο και να καθορίζουν και να ελέγχουν τη ζωή μας! Είχε που είχε κλονισθεί ο θεσμός της οικογένειας, τώρα του ‘’έκλεισαν’’ και την πόρτα. Από τη μια η δουλειά 13ωρη, (κι αν είναι και σίγουρη) από την άλλη το να μην τα βγάζεις πέρα μόνος σου με τις ανάγκες του μήνα, ποια οικογένεια να αποφασίσεις να κάνεις;
