Καθόλου δεν δυσκολεύτηκε η 70χρονη γιαγιά με τον διάλογο που είχε με τα εγγόνια της, Κατερίνα και Γιάννη. Δύο έφηβοι, μαθητές Λυκείου, η Κατερίνα της Τρίτης και ο Γιάννης της Πρώτης. Αυτός είναι ο διάλογος:
― Κατερ.: Γιαγιά η Ορθοδοξία του Κυρίου μας δεν βασίζεται στην ταπεινοφροσύνη;
― Γιαγιά: Ναι κόρη μου, βασίζεται στην αρετή της ταπεινοφροσύνης, και αυτή μας τη δίδαξε έμπρακτα ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, Σωτήρας και Θεός ημών. Διότι καταδέχθηκε ο Υιός και Λόγος, το Δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας, Ομοούσιου και Αδιαιρέτου Τριάδος, δηλαδή ο Θεός, να γίνει Άνθρωπος, ο Νέος Αδάμ και να σώσει το ανθρώπινο Γένος. Βέβαια η μέγιστη Αρετή που πρέπει να διακρίνει το πλήρωμα (Κληρικούς και Λαϊκούς) της Αγίας Εκκλησίας μας είναι η ΑΓΑΠΗ. Και η Αγιοπνευματική Ενανθρώπιση του Σωτήρος Χριστού μας αποδεικνύει τη μέγιστη ΑΓΑΠΗ του Θεού προς τον άνθρωπο.
― Κατερ.: Για αυτό ακούμε στους χαιρετισμούς το «Χαῖρε͵ κλῖμαξ επουράνιε͵ όπου κατέβηκε ο Θεός;»…
― Γιαγιά: Μπράβο κορίτσι μου! Ακριβώς γι’ αυτό λέει: «Χαῖρε͵ κλῖμαξ ἐπουράνιε͵ δι΄ ἧς κατέβη ὁ Θεός· χαῖρε͵ γέφυρα μετάγουσα τοὺς ἐκ γῆς πρὸς οὐρανόν·». Η Κλίμακα (Σκάλα), είναι η Αειπάρθενος Κυρία Θεοτόκος όπου της απαγγέλλονται και οι Χαιρετισμοί Της.
― Γιάν.: Γιαγιά τον περασμένο μήνα πήγα στην Εκκλησία και στο κήρυγμα που έκανε ο π. Ευστράτιος είπε: «Οι Χαιρετισμοί της Παναγιάς μας εμπεριέχουν ολόκληρη την Ορθόδοξη Χριστιανική Θεολογία». Επίσης μίλησε και για την Αρετή της Ταπεινοφροσύνης και μου άρεσε το κήρυγμά του, αλλά συνήθως κήρυγμα κάνει ο π. Σεραφείμ και δεν τον καταλαβαίνω, χρησιμοποιεί πολλές αρχαίες λέξεις όπως ο Δεσπότης.
― Γιαγιά: Γιάννη εσύ και η Κατερίνα είσαστε καλοί στα Αρχαία Ελληνικά, ενδεχομένως όμως πολλά ακόμη να μην τα καταλαβαίνεις. Να μια χρυσή ευκαιρία να βελτιώσεις τις γνώσεις σου πάνω στην ευλογημένη Αρχαία Ελληνική Γλώσσα, που βάλθηκαν οι σύγχρονοι δαίμονες και δήθεν προοδευτικοί να μας την ξεριζώσουν. Όμως για πες μου τι σου έκανε περισσότερο εντύπωση από το κήρυγμα του π. Ευστρατίου;
― Γιάν.: Ότι, σύμφωνα με τους Άγιους Πατέρες, η ταπείνωση είναι χάρισμα του Αγίου Πνεύματος και όχι μόνον ανθρώπινο κατόρθωμα.
― Γιαγιά: Ακριβώς παιδιά μου, πολύ καλά το είπε ο π. Ευστράτιος και ο οποίος να ξέρετε είναι πολύ μορφωμένος, αλλά το κρύβει με επιμέλεια γιατί είναι και πολύ ταπεινός Ιερέας και Οικονόμος των Μυστηρίων του Κυρίου μας. Λέγουν οι Άγιοι πως η ταπείνωση αρχίζει από το ταπεινό και φθάνει στο να πράττουμε ταπεινά. Δηλαδή δεν αποδίδουμε στους εαυτούς μας περισσότερες ικανότητες από αυτές που έχουν οι άλλοι συνάνθρωποί μας.
Γιάν.: Ναι αλλά εγώ είμαι πολύ καλός στα μαθηματικά, στα θετικά και λιγότερο στα φιλολογικά, στα κλασικά. Ενώ η Κατερίνα είναι το αντίθετο. Άρα εγώ δεν πρέπει να ξεχωρίζω ως καλύτερος στα μαθηματικά, στη Φυσική, Χημεία και η Κατερίνα ως καλύτερη στα φιλολογικά, στην Ιστορία και άλλα;
― Γιαγιά: Όπως το θέτεις, Γιάννη μου, απλουστεύεις το ζήτημα, αλλά δεν είναι έτσι. Ποιος είναι πιο χρήσιμος για την ανθρώπινη κοινωνία ο γιατρός, ή ο οδοκαθαριστής; Απλά και οι δύο είναι το ίδιο χρήσιμοι. Βλέπετε παιδιά μου ότι ο Καλός και Μέγας Θεός με Σοφία εξοικονομεί τα πάντα, όπως και με Σοφία τα δημιούργησε.
― Γιάν.: Γιαγιά την περασμένη Κυριακή που πήγα με την Κατερίνα στην Εκκλησία ήταν και ο Μητροπολίτης και πολλοί επίσημοι. Ακούσαμε να προσφωνεί κάποιους με τους εξής όρους «Ελλογιμώτατε, Θεοφιλέστατε, Οσιολογιότατε, Πανοσιολογιότατε». Μου έκαναν εντύπωση και τα σημείωσα, όπως ξέρεις πάντα έχω ένα σημειωματάριο και ένα στυλό μαζί μου…
― Γιαγιά: Αν δεν καταλαβαίνεις τι σημαίνουν οι όροι αυτοί θα σου τους εξηγήσω…
―Γιάν.: Γιαγιά όχι δεν θέλω να μου τους εξηγήσεις γιατί με τη βοήθεια του Διαδικτύου έμαθα τι σημαίνουν. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι πως ένας Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης, την ώρα, ενδιάμεσα της Θείας Ευχαριστίας, διακρίνει τους εκκλησιαζόμενους με τιμητικούς τίτλους που οι περισσότεροι από τους Λαϊκούς ή τους Κληρικούς δεν τους έχουν; Δηλαδή γιαγιά, ο άγαμος Ιερέας που είναι πολύ μορφωμένος και κάτοχος πανεπιστημιακών πτυχίων είναι «Πανοσιολογιότατος» και ο αντίστοιχος Ιερέας που δεν τελείωσε Πανεπιστήμιο δεν είναι;
― Κατερ.: Δεν είμαστε όλοι ίσοι εκείνη την ώρα αφού συμμετέχουμε στο Κορυφαίο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας; Δεν είμαστε όλοι Σώμα Κυρίου με Κεφαλή τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό; Γιατί λοιπόν αυτές οι διακρίσεις και ειδικά την ώρα της Θείας Ευχαριστίας;
― Γιαγιά: Θα σας παρακαλούσα παιδιά μου να τα συζητήσετε πρώτα με τους Πνευματικούς σας, να τα συζητήσω κι εγώ με τον δικό μου Πνευματικό και μετά να ξανακάνουμε την κουβέντα αυτή. Ομολογώ πως είναι πολύ εύλογα τα ερωτήματα που θέσατε και ορθά διακρίνετε τα πνευματικά από τα υλικά. Οι τίτλοι είναι υλικής αξίας και σημασίας. Είναι πεπερασμένοι στον χρόνο όπως ο χωμάτινος άνθρωπος· η ουσία είναι πνευματική και αυτό έχει σημασία. Μας ενδιαφέρει η πνευματική και θεάρεστη ουσία, αυτή επιδιώκουμε συνεχώς και αυτή αποδεικνύουμε με λόγο και έργα. Διότι έτσι με τη χάρη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού αυξάνουμε το «Καθ’ ὁμοίωσιν», δηλαδή τη Θέωσή μας. Τα ΑΝΑΠΟΔΑ ΒΗΜΑΤΑ που μας απομακρύνουν από αυτό τα αποφεύγουμε και σε αυτό μας βοηθούν η Παναγιά μας, οι Άγγελοι, οι Άγιοι με τις πρεσβείες τους και οι σωστοί Πνευματικοί μας Πατέρες με την Ιερή Εξομολόγησή μας.