ΑΝΑΠΟΔΑ ΒΗΜΑΤΑ..Έτσι είμαι εγώ… δεν μπορώ να  αλλάξω, πως θα νηστέψω τόσες ημέρες; 

ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΠ. ΛΑΖΑΡΑΚΟΣ

Email: jlazarakosdim@yahoo.gr

Άκουσα έναν ευσεβή Iερωμένο σε ένα βιντεάκι του YouTube να λέγει: «Το ίδιο πράγμα παθαίνουμε με όλα τα πάθη. Μας χαρακτηρίζουν και φτάνουμε να πιστεύουμε ότι εγώ έτσι είμαι·τι λένε σήμερα όσοι δεν θέλουν να αλλάξουν, όσοι δεν θέλουν να μετανοήσουν, έτσι είμαι εγώ, δεν μπορώ να αλλάξω. Και η σύγχρονη τάση ποια είναι; Αντί να κάνουμε την αντίστροφη κίνηση – να κάνουμε ΑΝΑΠΟΔΑ ΒΗΜΑΤΑ – να αφήσουμε τα πάθη και να γυρίσουμε την πλάτη μας σε αυτά και να απομακρυνθούμε με μετάνοια από αυτά και τους κακούς λογισμούς που ξεκινούν απ’ αυτά τα πάθη, κάνουμε ακριβώς το αντίθετο. Χαϊδεύουμε αυτά τα πάθη. Χαϊδεύουμε τους κακούς λογισμούς και τα αποδεχόμαστε σαν μια δεύτερη φύση μας και κοιτάζουμε, αν είναι δυνατόν να τα θεσμοθετήσουμε κιόλας. Να πω ότι δεν είναι κακό. Δεν μπορούμε τώρα να νηστεύουμε όπως νήστευαν τον τρίτο, τον τέταρτο και πέμπτο αιώνα μ.Χ. Τότε νήστευαν, λένε κάποιοι, γιατί δεν είχαν να φάνε. Τώρα θα νηστέψουμε άνετα. Όσο μπορούμε. Ό,τι μπορεί ο καθένας. Εγώ θέλω να νηστεύω τρώγοντας γάλα, ο άλλος θέλει να νηστεύει τρώγοντας ψάρι και κάποιος τρώγοντας κρέας γιατί είναι πολλές οι ημέρες της νηστείας και φτειάχνουμε πάλι δικά μας πράγματα. Τα πάθη μας γεννούν αυτούς τους κακούς λογισμούς και γίνεται μύλος».

Οι Άγιοι Πατέρες διδάσκουν ότι τα πάθη είναι χρόνιες, αφύσικες κινήσεις της ψυχής και του σώματος, που μετατρέπονται σε συνήθειες, απομακρύνοντας τον άνθρωπο από τον Θεό. Αποτελούν εσωτερική ασθένεια που απαιτεί συνεχή πάλη, μετάνοια και καθαρότητα, καθώς λειτουργούν είτε μέσω της ψυχής είτε του σώματος, φθείροντας την πνευματική ζωή.

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς λέγει ότι, τα πάθη δεν είναι μέρος της ανθρώπινης φύσεως και δεν αποτελούν απ’ αρχής φυσικά στοιχεία της. Την αρχή της εμφάνισης των παθών ο Άγιος Γρηγόριος την ανάγει στην πτώση, όπως και όλοι οι Άγιοι Πατέρες.

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς ξεκαθαρίζει τα πράγματα λέγοντας: «Οι προεκτάσεις λοιπόν της νοσηρότητας του επιθυμητικού της ψυχής επιδρούν στο θυμικό και εν συνεχεία στο λογιστικό και επειδή η ψυχή είναι ενιαία στη διαδικασία της θεραπείας πρέπει όλα να τύχουν θεραπευτικής αγωγής, αρχής γενόμενης από του επιθυμητικού».

Ο Όσιος Ησύχιος ο Πρεσβύτερος διδάσκει: «Το φίδι βλάπτει συνήθως αυτόν που το ζεσταίνει και το σώμα μολύνει με την ηδονή αυτόν που το πολύ φροντίζει. Είναι αδύνατο να γίνουμε φίλοι του Θεού, τη στιγμή που στασιάζουμε εναντίον του με τα πάθη μας και ανεχόμαστε να πληρώνουμε φόρο στον τύραννο και φονέα των ψυχών διάβολο. Όπως ο λόγος, που είναι κύριος των παθών, κάνει τις αισθήσεις όργανο της αρετής, έτσι και τα πάθη όταν επικρατήσουν στον λόγο κάνουν τις αισθήσεις κατάλληλες για την αμαρτία. Όποιος χωρίς πάθη ζητάει τα θεία, θα πάρει οπωσδήποτε ό,τι ζητάει. Όποιος όμως ζητάει κυριευμένος από κάποιο πάθος, δεν θα πετύχει το ζητούμενο. Μη δεθείς στο μικρό για να μην υποδουλωθείς στο μεγαλύτερο. Διότι το μεγάλο κακό δεν διαμορφώνεται πριν από το μικρό».

Και ο Όσιος Μάξιμος ο Ομολογητής μας παραγγέλλει: «Εάν θέλεις να νικάς τους εχθρούς σου γρήγορα και εύκολα, τότε χρειάζεται, αδελφέ μου, να πολεμάς συνεχώς και ανδρειωμένα όλα σου τα πάθη».

Επίσης ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης μας λέγει: «Για να γλυτώσεις από τις σαρκικές πτώσεις απέφευγε την παρέα με πρόσωπα που σκανδαλίζουν, την τεμπελιά, την παρακοή στους πνευματικούς πατέρες, την κατάκριση προς τον πλησίον σου, να βρίσκεσαι σε εγρήγορση με σκέψεις και έργα πνευματικά και να καλλιεργείς την ταπείνωση».

Όχι δεν είμαστε έτσι… και μπορούμε να αλλάξουμε αν φυσικά το επιθυμούμε. Πως; Με ταπεινοφροσύνη, μετάνοια και νηστεία, θα νικήσουμε τα πάθη μας και θα κατανοήσουμε τον περίφημο λόγο της Αγάπης του Αποστόλου Παύλου. (Κορινθ. Α΄: 13). Τώρα τις επί μέρους λεπτομέρειες μας τις εξηγούν και τις κανονίζουν οι Πνευματικοί μας Πατέρες και πάντα να  θυμόμαστε την Αγιοπατερική συμβουλή: «Όπως ψάχνουμε τον καλό Γιατρό να θεραπεύσει το σώμα μας, να ψάχνουμε και τον καλό Πνευματικό να θεραπεύσει την ψυχή μας». Καλή Αγία και Μεγάλη Σαρακοστή. Καλό Αγώνα. Γρηγορείτε, οι καιροί ου μενετοί.