Eβδομαδιαία Πολιτική – Οικονομική – Ναυτιλιακή – Φιλολογική εφημερίδα στην υπηρεσία των Δήμων του Πειραιά και των νησιών .ΓΕΜΙ 180967709000 ΜΕΤ 230474

ΑΠΟΨΕΙΣ

“Δοκιμαστική Διαδρομή”

Διάβασε ο Αντώνης την δημοσίευση με το Σούπερ Μάρκετ. Εκεί που έλεγα ότι η αγάπη έρχεται καμιά φορά με τα ψώνια του Σαββάτου. Και με πήρε στο τηλέφωνο.

“Ρε συ βαλτός είσαι; Κάτι αντίστοιχο συνέβη και σε μένα!”.

Ήταν τότε που ήθελε να αλλάξει αυτοκίνητο. Να αλλάξει αίσθηση. Έτσι τουλάχιστον έλεγε στους φίλους του. Γι’ αυτό και περνούσε σχεδόν κάθε απόγευμα από την ίδια εμπορία αυτοκινήτων.

Κοίταζε. Ρωτούσε. Ξανακοίταζε. Μέχρι που μια μέρα εμφανίστηκε εκείνη. Ψηλή. Ξανθιά. Με μάτια πράσινα, σαν την θάλασσα όταν έχει ήλιο αλλά κρατά ακόμη λίγο χειμώνα μέσα της.

“Μπορώ να σας βοηθήσω?” του είπε με μια προφορά που δεν ήταν ακριβώς ελληνική. Ιταλίδα μητέρα. Τσέχος ο πατέρας. Και μια Ελλάδα που προσπαθούσε ακόμη να μάθει.

Η Τζουλιάνα.

Ο Αντώνης κοίταξε το αυτοκίνητο μπροστά του. “Ναι… αλλά δεν έχω αποφασίσει ακόμη”.

“Τα καλά πράγματα θέλουν χρόνο”, του απάντησε χαμογελώντας.

Από εκείνη την ημέρα, ο Αντώνης άρχισε να πηγαίνει “για να συγκρίνει μοντέλα”. Να ρωτά για κυβικά που ήδη ήξερε. Να ζητά δοκιμαστικές διαδρομές που κρατούσαν λίγο παραπάνω από όσο χρειαζόταν.

Στην πρώτη διαδρομή μιλούσαν για κατανάλωση. Στην δεύτερη για ταξίδια. Στην τρίτη για το πού γυρίζει κανείς όταν κουράζεται.

“Εσείς;”, τον ρώτησε ένα απόγευμα. “Τι ψάχνετε στ’ αλήθεια;”.

Ο Αντώνης χαμογέλασε. “Να βρω κάτι που να με πηγαίνει μπροστά. Αλλά να θέλω να επιστρέφω κιόλας”.

Εκείνη δεν απάντησε. Μόνο κοίταξε μπροστά, σαν να διάβαζε τον δρόμο λίγο πιο μακριά απ’ όσο φαινόταν.

Μια μέρα υπέγραψε τα χαρτιά. Όχι βιαστικά. Με εκείνη την σιγουριά που έρχεται όταν έχεις ήδη διαλέξει, και απλώς δεν το έχεις ομολογήσει. Όταν του έδινε τα κλειδιά, τα κράτησαν και οι δύο για ένα δευτερόλεπτο παραπάνω.

“Καλά χιλιόμετρα”, του είπε.

“Θα έρθετε σε μια δοκιμαστική διαδρομή… εκτός δουλειάς;”, απάντησε εκείνος.

Η Τζουλιάνα γέλασε. “Αυτό δεν είναι στο συμβόλαιο…”.

“Τα καλύτερα δεν είναι ποτέ”, της απάντησε με νόημα, εκείνος. Και κάπως έτσι, μια αλλαγή αυτοκινήτου έγινε αλλαγή ρυθμού.

Γιατί μερικές φορές δεν πας κάθε μέρα σε μια εμπορία για να διαλέξεις μοντέλο. Πας για να συνηθίσεις ένα βλέμμα. Και όταν τελικά φύγεις, δεν παίρνεις μόνο τα κλειδιά. Παίρνεις και την υπόσχεση μιας διαδρομής που μόλις ξεκίνησε.

Νίκος Καρβουνάς

Πνευμονολόγος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *