Κανατσέλης Γιάννης

Φωτεινά μονοπάτια

Βότσαλο είδα, σ’ αφρό να πλέει

και τη μπουνάτσα να ψηλαφά

γλυκά μαντάτα να μουρμουρίζει

κι όλα τα κύματα να αψηφά.

Δεν το φοβίζει η αρμύρα

ούτε τ’ ανέμου η πνοή

έχει φρεσκάδα και λαμπυρίζει

σφύζει αγάπης, έχει ζωή.

Είχε ασίγαστες επιθυμίες

στον πάνω κόσμο να βρεθεί

και κάθε άλλο να το ξεχάσει

πίσω ποτέ μην ξαναρθεί.

Δεν θέλει πλέον το φως ν’ αφήσει

ούτε τα βάθη τα σκοτεινά

θέλει τον κόσμο να γνωρίσει

τα μονοπάτια του τα φωτεινά.

Γιάννης Κανατσέλης