ΑΛΥΦΑΝΤΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ

Πάει Καιρός

Πάει καιρός π’ αφήναμε ξεκλείδωτη την πόρτα,

το άγχος μας μηδενικό και ασφαλή τα νώτα.

Παιδιά παίζανε άφοβα στους δρόμους στις αλάνες,

παιχνίδια αυτοσχέδια χωρίς φόβους οι μάνες.

Όλοι γνωρίζονταν καλά σαν να ‘ταν φιλαράκια,

παντού υπήρχε σιγουριά για όλα τα παιδάκια.

Τώρα χαν’ η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα,

μες τα διαμερίσματα χάθηκε η αλάνα.

Και δεν υπάρχει γιατρειά φάρμακα δεν υπάρχουν,

άγνωστοι μες στους άγνωστους οι κοινωνίες πάσχουν.

Ανδρέας Β. Αλυφαντής

ΑΝΔΡΕΑΣ Β. ΑΛΥΦΑΝΤΗΣ

Από την ποιητική συλλογή

«Στιχοποιητικές Περιπλανήσεις»