Παπουλάκου Νίκη

Τι κρίμα…

Νιώθω στην ψυχή μου απέραντη θλίψη…

γύρω πια παντού μια μπόχα, μια σήψη!

Γι’ αλλού ξεκινήσαμε, κι αλλού μας πηγαίνουν,

χρυσώνουν το χάπι και κερδισμένοι βγαίνουν.

Στο ψέμα βραβείο Διεθνές τους αξίζει,

το μυαλό του λαού βαθιά υπνωτίζει.

Θυμός που κουρνιάζει σε μια πολυθρόνα,

Οργή που ξεσπάει σε λάθος θαμώνα!

Στα πλήκτρα ξεσπάς της ψυχής την αντάρα,

και που βρίζεις και λες, δε δίνουν δεκάρα.

Θεός και αφέντης για όλους το χρήμα,

Κι εσύ τους πιστεύεις ακόμα, τι κρίμα!

Αυτοί που σου πήραν της ζωής σου τα κόπια,

Σε στήνουν στον τοίχο, σε θέλουν σε κώμα,

Το παίζουν Σωτήρες, φιλάνθρωποι τάχα,

Πουλούν παραμύθι και λόγια μονάχα!

Νίκη Παπουλάκου