Βογιατζής Γεώρ

Συγγνώμη που δεν μπόρεσα

Άγνωστοι ήμασταν κι οι δυο τη μέρα που σε είδα

και θάμπωσαν τα μάτια μου από την ομορφιά σου.

Λόγια γλυκά μου’ πες κι εσύ γεμίζοντας ελπίδα

τα όνειρα που έκανα σαν θα’ μενα κοντά σου.

Τον έρωτά μας ζήσαμε για λίγο παντρεμένοι

κι άγνωστοι γίναμε ξανά, παρά τις υποσχέσεις.

«Δεν σε ανέβασα ψηλά», λες παραπονεμένη

και έφυγες φοβούμενη πιο χαμηλά μην πέσεις.

Δεν ξέρω τ’ είχες στο μυαλό, τι φαντασιωνόσουν,

που ’θελες ν’ αναρριχηθείς, αδυνατώ να κρίνω.

Το μόνο που μπορώ να πω για ό,τι κι αν σκεφτόσουν:

«Συγγνώμη που δεν μπόρεσα αυτό που θες να γίνω…».

Γεώρ. Αλεξ. Βογιατζής

Από την ποιητική συλλογή

«Ανθισμένες κερασιές»