Σταθοπούλου Ελένη

Της Μαρίκας

Ήσουν πλουσία νεαρά

Εύμορφη και τολμηρή.

Ηράσθης εμμανώ

Νεανίου ωραίου

Κατωτέρας κοινωνικής θέσεως.

Αρνήθηκες να συμμορφωθείς

Με τους κανόνες της εποχής σου

Κι ευρέθης ένοχη χωρίς απολογία.

Η απόφαση πάρθηκε

Σε στενό οικογενειακό κύκλο

Κι όρισε να ξεπλυθεί η ντροπή

Στο κόκκινο αίμα το μαζεμένο

Σε Βοημίας ποτήρι

Μέσα στον ασημένιο δίσκο

Πάνω στο τραπέζι της τζαμαρίας

Δίπλα στο πιατάκι

Με το γλυκό νεράντζι

Που φαγώθηκε

Πριν γύρει και χυθεί.

Σαν απλώθηκε στο γαλάζιο σου φόρεμα.

Έμοιασες με τόξο του λυκόφωτος

Ενώ το λευτκό γιακαδάκι

Και η νταντέλα που έπλεκες

Πιτσιλίστηκαν με ρανίδες πασχαλίτσες.

Έτσι στο μεγάλο πέτρινο σπίτι

Από το χέρι του πρωτοξάδελφου

Η σφαίρα έδρεψε

Μεσούντος του Απριλίου

Άλικο τριαντάφυλλο

Στο μέρος της καρδιάς σου!

Ελένη Σταθοπούλου

Από την ποιητική συλλογή

«Αλήτης Φλοίσβος»

Έκδοση Φωνής Πειραιωτών