Καρβουνάς Νίκος

Δεν τη λένε Φρίντα

Χθες με αιφνιδίασε.

– Ξέρεις ότι δεν με λένε Φρίντα;

Την κοίταξα. Τόσα χρόνια τη γνώριζα ως Φρίντα και, ξαφνικά, ένιωσα σαν να μου ανακοίνωσε κάποιος ότι ένας άνθρωπος που ξέρεις με το μικρό του όνομα έχει κρυφό διαβατήριο.

– Και πώς σε λένε;

Μου το είπε.

-Φρειδερίκη Άννα Μαρία.

Εδώ ήταν η σειρά μου να πω «ουάου».

Όχι τόσο για το όνομα, όσο για την ιστορία που το ακολουθούσε.

Η Φρίντα -ας την πω έτσι, αφού έτσι τη γνώρισα- γεννήθηκε στον Λίβανο. Η μητέρα της ήθελε να τη βαφτίσει Φαρίντα, ένα όνομα που, όπως μου είπε, συνηθιζόταν εκεί. Ο ιερέας όμως δεν δέχτηκε.

Και τότε η μητέρα της έκανε κάτι που μόνο μια μάνα μπορεί να σκεφτεί· όταν έχει αποφασίσει πως η ζωή της οικογένειάς της πρέπει να αλλάξει.

Έγραψε στη Φρειδερίκη.

Τότε βασίλισσα της Ελλάδας.

Της εξήγησε την κατάσταση της οικογένειας. Ο πατέρας της μικρής αντιμετώπιζε συνεχείς απολύσεις από τη δουλειά και η ζωή στον Λίβανο δεν ήταν εύκολη. Η Ελλάδα φάνταζε σαν μια διέξοδος.

Και η μητέρα έβαλε στο γράμμα μια παράξενη συμφωνία.

Αν η βασίλισσα βοηθούσε την οικογένεια να έρθει στην Ελλάδα, εκείνη θα έδινε στην κόρη της το όνομά της.

Φρειδερίκη.

Και μαζί, Άννα Μαρία.

Δεν ξέρω τι περίμενε η μητέρα όταν έστειλε το γράμμα. Ίσως και τίποτα.

Ίσως απλώς, όταν έχεις δοκιμάσει όλες τις πόρτες, κάποια στιγμή χτυπάς και την πιο απίθανη.

Κι όμως, λέει, μέσα σε μία εβδομάδα ήρθε η απάντηση.

Μια επιστολή που υποσχόταν πως το αίτημά της θα γινόταν πραγματικότητα.

Και έτσι, ένα κορίτσι που θα μπορούσε να λέγεται Φαρίντα, όπως το είχε αποφασίσει η μητέρα του, απέκτησε ένα όνομα που έμοιαζε περισσότερο με τίτλο.

Φρειδερίκη Άννα Μαρία.

Μόνο που η ιστορία έχει μια μικρή ειρωνεία.

Η βασίλισσα βοήθησε να έρθει στην Ελλάδα ένα παιδί που πήρε το όνομά της.

Και το παιδί αυτό, μεγαλώνοντας, προτίμησε να το κάνει πιο απλό.

Φρίντα.

Ίσως γιατί τα ονόματα που μας δίνουν οι άλλοι κουβαλούν τις ιστορίες τους.

Ενώ αυτά που κρατάμε για τον εαυτό μας, κουβαλούν τη δική μας. Κι έτσι, χθες έμαθα πως η Φρίντα που ξέρω δεν είναι Φρίντα.

Είναι Φρειδερίκη Άννα Μαρία. Πάντως, το όνομά της δεν μου φάνηκε καθόλου μεγάλο.

Μου φάνηκε απλώς σαν μια μικρή οικογενειακή ιστορία που κάποτε ξεκίνησε με μια μάνα, ένα γράμμα και μια ελπίδα.

Και κατέληξε σε μια γυναίκα που, χρόνια μετά, μου  είπε χαμογελώντας.

– Τώρα ξέρεις πώς με λένε πραγματικά.

Κι εγώ σκέφτηκα πως μερικές φορές δεν χρειάζεται να γνωρίζεις ολόκληρο το όνομα ενός ανθρώπου για να τον γνωρίζεις.

Νίκος Καρβουνάς

Πνευμονολόγο