Ελεύθερη Άποψη…Ο ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΑΝΣΟΥΣΟΥΔΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ
Τον τελευταίο μήνα, τραυμάτισα την δεξιά ποδοκνημική άρθρωσή μου, τέσσερις φορές στο ίδιο σημείο! Μια διαβολική αλληλουχία γεγονότων, με στόχο το δεξί κάτω άκρο μου, με οδήγησε στην περίδεσή του και φυσικά επί ένα μήνα, αισθάνομαι πόνο και δυσχέρεια στο βάδισμα.
Σα γνήσια Ελληνίδα, δε σταμάτησα να επιδεικνύω τη δυσφορία μου, γκρινιάζοντας και κατηγορώντας πεζοδρόμια, τραμ, τις κροκάλες, που βρέθηκαν στις παραλίες, που επισκέφθηκα, ακόμα και το παρκέ του σπιτιού μου…
Ώσπου είδα εκείνο το ηλικιωμένο πλάσμα, το κυρτωμένο από βάρη δεκαετιών, να προσπαθεί να σύρει ένα παμπάλαιο καρότσι με λιγοστά φρούτα και λίγο ψωμί, σέρνοντας τα λιπόσαρκα ποδάρια του κι αναρωτήθηκα, που εύρισκε αυτή τη δύναμη. Την γυναίκα με τα ψώνια στην πλαστική σακούλα, να προχωρεί με τη βοήθεια περιπατητήρα τύπου «πι», μέχρι να κατορθώσει να φθάσει στη φωλιά της πολυκατοικίας με τα αμέτρητα διαμερίσματα… Μοναξιά κι εγκατάλειψη, μαστίζουν τους ηλικιωμένους, σε μια χώρα, που θεοποίησε την αιώνια πλαστική νεότητα και ξέχασε ότι ούτως η άλλως, ο χρόνος είναι αδυσώπητος.
Ποτέ μου δεν κατόρθωσα να κατανοήσω, τον απέχθεια των περισσοτέρων προς την προχωρημένη ηλικία. Το στρουθοκαμηλισμό, όσων νομίζουν ότι μπορούν να σταματήσουν τη γήρανση…
Η άλλοτε ζωντανή κούκλα Σίρλευ Μακ Λέιν, εμφανίστηκε αγνώριστη αλλά χαμογελαστή, στα 92 χρόνια της. Βασίλισσες, πριγκίπισσές, μέλη της διεθνούς αριστοκρατίας, δεν διστάζουν να εμφανίσουν τις ρυτίδες τους. Γιατί στην Ελλάδα η φυσιολογική γήρανση να είναι ντροπή;
Υπάρχουν άνθρωποι, που ξοδεύουν σημαντικά ποσά, προκειμένου να κερδίσουν την αιώνια νεότητα. Να μην γεράσουν φυσιολογικά. Όταν άλλοι, δεν κατορθώνουν καν, να μεγαλώσουν νικημένοι από ασθένειες, ατυχήματα, ακόμα και εγκλήματα.
Λέξεις όπως «wellness», (ευημερία), «longevity» (μακροβιότητα», «spa» και άλλες πολλές, έγιναν καθημερινά στοιχεία της ζωής μας. Και η τελευταία κυρούλα, κολλάει μαύρη οδοντόβουρτσα στα βλέφαρα της και ζωγραφίζει τα φρύδια της με «μαρκαδόρο», συν δέκα κιλά φούμο, φτιάχνοντας «brow». Πάνω από 2000 ευρώ, στοιχίζει το ασβέστωμα των δοντιών, με τη μέθοδο ρητινών, που και η τελευταία, που εργάζεται για τον βασικό, ξοδεύει προκειμένου να αποκτήσει πλαστικό χαμόγελο, που πολλές φορές θυμίζει είδη υγιεινής και σμάλτο λουτροκαμπινέ.
Οι περισσότεροι Έλληνες, φθάνουν μισό αιώνα ζωής, χωρίς να έχουν κάνει ένα απλό καρδιογράφημα κι όταν τούτο ζητηθεί, συνήθως πριν κάποιο απλό χειρουργείο, προσπαθούν να το αποφύγουν. Για μια βεβαίωση προκειμένου να αθληθούν, εξακολουθούν να ζητούν «να βάλεις γιατρέ μια υπογραφή», έτσι απλά, «γιατί εγώ καρδιά δεν είχα ποτέ μου»… Αν ο γιατρός επιμείνει και ζητήσει εξετάσεις και πλήρη καρδιολογικό έλεγχο, αναλόγως την ηλικία και την ένταση του αθλήματος, συνήθως, δεν ξαναπατούν στο ιατρείο του, ενώ μηχανεύονται τρόπους να υποκλέψουν την περίφημη αυτή υπογραφή και να κάνουν τη δουλίτσα τους.
Όλοι αυτοί, είναι εν δυνάμει πελάτες ακριβών «ιατρείων», που πουλάνε οτιδήποτε ασυνήθιστο, υπερτιμημένο, αλλόκοτο, αλλά είναι τοποθετημένο σε ακριβή βιτρίνα με χρυσό περιτύλιγμα.
Ο νεοσουσουδισμός του νεοέλληνα, που από τα χώματα, βρέθηκε στα χρυσά παπλώματα με δανεικά, που υποθηκεύουν το οικόπεδο των παππούδων του, είναι εκείνος, που τρέφει όλων των ειδών αδίστακτους, που ο μοναδικός σκοπός τους, φίλοι μου, δεν είναι ούτε να σας προσφέρουν αιώνια νεότητα, ούτε καν βελτίωση της υγείας σας, ει μη μόνον να ανοίξετε το πορτοφόλι σας…
Με αφορμή την απαράδεκτη ιατρική πράξη της πλασμαφαίρεσης σε τόπο, τρόπο, χειρισμό και μεθόδευση εκτός ενδείξεων και προδιαγραφών, στήθηκε στα μέσα μαζικής αποχαύνωσης ένα πρωτόγνωρο τσίρκο αγένειας, ημιμάθειας, στοχοποίησης και τυχοδιωκτισμού.
Στήθηκε μια πρωτοφανής εμποροπανήγυρη απονομής δικαιοσύνης από αναρμόδιους σε ένα Κολοσσαίο αντεκδίκησης, κόμπλεξ εναντίον της άσπρης μπλούζας (που πουλάει πολύ) και πάνω από το φέρετρο του άτυχου διάσημου καλλιτέχνη, αναδείχτηκε περίτρανα η πολιτιστική παρακμή της πατρίδας μας.
Οι ίδιοι και οι ίδιες αγενείς κι αμόρφωτοι, που πέρασαν ή περνούν από «μηχανήματα», κεντούν την αύρα τους, ψάχνουν να βρουν γιατί παχαίνουν αν και τρώνε αναισθήτως, καταναλώνουν ύποπτα σκευάσματα τύπου «σπέρμα κόκκινου ρινόκερου», «μάτι αλλήθωρης κόμπρας» και φύκια Ατλαντικού, σκόνη μαργαριταριών και μέχρι προ τινος πασαλείβονταν πλακούντες γυναικών και κολλαγόνα από θανατοποινίτες κινέζους, όλοι αυτοί οι αποτυχημένοι, έστησαν ένα πανηγύρι δημοσιότητας εκθέτοντας τα αμφίβολα «προσόντα» τους, με ζήλο, που θυμίζει κατήδες της τουρκοκρατίας και λαϊκά δικαστήρια συμμοριών μιας άλλης σκοτεινής εποχής…
Που ήσασταν όλοι εσείς, που δεν γνωρίζατε τι ακριβώς γινόταν στην καρδιά της Αθήνας και σήμερα κρύβεσθε πίσω από τη μανία του λιθοβολισμού σας; Στο Κολωνάκι, όχι στην Κυψέλη… Αλήθεια δεν γνωρίζατε τίποτα πέραν από το αθώο παραγέμισμα παρειών τε και χειλέων σας και τα πρότυπα ομορφιάς, που προβάλλετε κι έχετε τρελάνει τον κόσμο κάθε ηλικίας, που χορταίνει με λάχανα και παξιμάδια, για να πληρώσει τον πλαστικό;
Αργία και δανεικά, γονείς πάσης κακίας…
Αν όλες αυτές οι νέο-σουσούδες, έδιναν το ένα εκατοστό των χρημάτων, που σπαταλούν για το εγώ τους σε αμφίβολα κι επικίνδυνα εργαστήρια, να γίνει έργα για το κράτος και τον άνθρωπο, πόσο διαφορετική θα ήταν η πατρίδα μας.
Η ομορφιά, βγαίνει από μέσα μας… Έως σήμερα θυμάμαι την αδελφή του παππού μου, την όμορφη Τασία και την αλαβάστρινη επιδερμίδα της, στα εβδομήντα πέντε χρόνια της… «Από δώδεκα ετών, καθαρίζω το πρόσωπο μου, με βρεμένο βαμβάκι και αμυγδαλέλαιο παιδί μου, πρωί και βράδυ. Τίποτα άλλο…», μου εκμυστηρεύτηκε, την άκουσα και δεν το μετάνιωσα ποτέ…
Μαρία Μπουκουβάλα
Ιατρός