Όμορφες γειτονιές του Λεκανοπεδίου μας

Κολοκυνθού

Η Κολοκυνθού (ή αλλιώς Κολοκυθού) είναι δυτική συνοικία του Δήμου Αθηναίων. Συνορεύει με Κολωνό την Ακαδημία Πλάτωνα και τους Δήμους Αιγάλεω και Περιστερίου. Μέχρι πριν από τριάντα χρόνια η περιοχή είχε πολλά περιβόλια και χωράφια. Η προέλευση του ονόματος Το «ν» στο τοπωνύμιο προέρχεται από υπερδιόρθωση υπό την επιρροή της καθαρεύουσας. Η αρχαία λέξη ήταν κολοκύνθη (προελληνικής προέλευσης πρβλ. ερέβυνθος, Κόρινθος), αλλά ο τύπος εξελίχτηκε σε κολοκύθι ή κολοκύθα, εξού και το επίθετο Κολοκύθης και Κολοκυθάς, με θηλυκό το Κολοκυθού. Υπήρχε και εκκλησάκι, «Παναγία η Κολκυθιώτισσα». Ως Κολοκυθού αναφέρεται στον Ροΐδη, στον Δροσίνη, σε εφημερίδες και χάρτες του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνα (π.χ. Γρηγουράς). Σήμερα το τοπωνύμιο τείνει να χαθεί, υπερκεραζόμενο από τον Κολωνό. Λέγεται πως το όνομα της συνοικίας προήλθε από το όνομα του ιερέα Δημητρίου Κολοκύνθη, μιας και μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, στην περιοχή υπήρχε μόνο το σπίτι αυτου πίσω από το εκκλησάκι. Αλλά αυτή η εκδοχή δεν πρέπει να εμπεριέχει καμία δόση αλήθειας. Η αληθινή εκδοχή είναι πως τότε που η περιοχή δεν ήταν ακόμα ενταγμένη στο σχέδιο πόλεως και ήταν καθαρά αγροτική υπήρχαν εκεί πολλά περιβόλια με κολοκυθιές. Άλλωστε και ο ιερέας έλαβε το προσωνύμιο Κολοκύνθης απ’ αυτό ακριβώς το γεγονός.

Ταμπούρια

Τα Ταμπούρια είναι μεγάλη ιστορική συνοικία του Πειραιά και του Κερατσινίου που καταλαμβάνει σχεδόν ολόκληρο το ΒΔ τμήμα της πόλης του Πειραιά στα σύνορα με τη Νίκαια, και το ΒΑ τμήμα του Κερατσινίου στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα. Τα Ταμπούρια πήραν το όνομα τους από τα πρόχειρα οχυρώματα (ταμπούρια) που κατασκεύασε εκεί το 1827 ο Γεώργιος Καραϊσκάκης για να αποκρούσει τον Κιουταχή κατά την εκστρατεία για την απελευθέρωση της Αθήνας από τους Τούρκους.

Πύργος Βασιλίσσης

Ο Πύργος της Βασιλίσσης είναι η βασιλική έπαυλη που κατασκευάστηκε στη θέση ενός παλιού πύργου από την βασίλισσα Αμαλία, σύζυγο του Οθωνα και βρίσκεται στο σημερινό Ιλιον.

Η Αμαλία, χωρίς να έχει τελειώσει η ολοκλήρωση του βασιλικού κήπου, αποφάσισε ν’ αγοράσει μια μεγάλη έκταση γης βόρεια της Αθήνας, κοντά στα σημερινά Λιόσια. Η εύφορη κοιλάδα του Κηφισού διέθετε εξαιρετικό κλίμα. Το κτήμα στο Ιλιον ήταν αρχικά τουρκικό τσιφλίκι, που σταδιακά μεταβιβάστηκε σε Ελληνες ιδιοκτήτες και στη συνέχεια στους Αγγλους Τζον Γουίλιαμς και Τζορτζ Μάιλς, οι οποίοι φύτεψαν αμπέλια και οπωροφόρα, καλλιέργησαν συστηματικά τους αγρούς και έχτισαν νέους βοηθητικούς χώρους. Η τελική έκταση του κτήματος το 1861 ήταν 2500 στρέμματα .

Δημιουργήθηκε ένα πρότυπο Κέντρο γεωργίας και κτηνοτροφίας. Με φανερή την επιρροή της “Μεγάλης Ιδέας” (για την απελευθέρωση του Γένους – όλου δηλαδή του Ελληνισμού) στους έξι φυσικούς λοφίσκους που υπήρχαν στο αγρόκτημα προστέθηκε το 1857 με εντολή της Αμαλίας και ένας έβδομος τεχνικός. Στους λόφους αυτούς η βασίλισσα έδωσε ονόματα Αργοναυτών. Ιάσων, Πολυδεύκης, Κάστωρ, Θησέας, Ηρακλής, Ορφεύς, Πηλεύς. Η ίδια έδωσε στο κτήμα την επωνυμία ‘Επτάλοφος”, όπως ονομάζεται αλλιώς και η Κωνσταντινούπολη.

Ηλιακό Χωριό

Το Ηλιακό Χωριό βρίσκεται στην Πεύκη Αττικής, στα Βόρεια Προάστια της Αθήνας, σε απόσταση 18 χλμ. από το κέντρο της πόλης. Πρόκειται για ένα οικιστικό συγκρότημα 435 “ηλιακών” κατοικιών οι οποίες στεγάζουν δικαιούχους του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ). Ο σχεδιασμός και η ανέγερση του Ηλιακού Χωριού έγιναν με τη συνεργασία του ΥΒΕΤ (σημερινού Υπουργείου Ανάπτυξης), του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ) και του Υπουργείου Έρευνας και Τεχνολογίας της Ομοσπονδιακής Γερμανίας. Το έργο κατασκευάστηκε το 1984 βάσει μελέτης του γραφείου μελετών Α.Ν. Τομπάζη.

Θυμαράκια

Τα Θυμαράκια είναι μια απ’ τις συνοικίες της Αθήνας, η οποία συνορεύει με τις συνοικίες Άγιος Νικόλαος, Κάτω Πατήσια, Άγιος Ελευθέριος, Τρεις Γέφυρες, Αττική, Σεπόλια, Κολωνός, Λόφος Σκουζέ, Κολοκυνθού, Μεταξουργείο, το δήμο Αγίων Αναργύρων και το δήμο Νέας Χαλκηδόνας. Την ονομασία Θυμαράκια την οφείλει στο γεγονός πως την εποχή που ακόμα η περιοχή ήταν εξοχική και δεν ήταν ενταγμένη στο σχέδιο πόλεως, υπήρχαν σε μεγάλη αφθονία θυμάρια. Επίσης το όνομα αυτό παλιά είχε δοθεί και σε άλλες περιοχές της Αθήνας στις οποίες υπήρχαν θυμάρια. Η περιοχή διασχίζεται απ’ την οδό Λιοσίων κι εξυπηρετείται απ’ το σταθμό του Αγίου Νικολάου του Μετρό κι από πολλές γραμμές λεωφορείων και τρόλλεϊ.

\