Ελεύθερη Άποψη…ΕΚΕΙ ΠΟΥ «ΕΠΛΕΟΝΑΣΕ» ΤΟ ΗΘΟΣ…ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ ΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΙΑΤΡΕΙΩΝ ΠΩΛΗΤΙΚΗ ΠΡΟΝΟΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΙΝΑ ΚΑΙ ΟΛΗΣΤΡΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΓΙΑ «ΨΑΓΜΕΝΟΥΣ»ΙΣΧΥΕΙ;;
Στη Γαλλία, μία ιατρική επίσκεψη σε ιατρείο γενικής ιατρικής, έχει δια νόμου την ίδια τιμή για όλους, γύρω στα 30 ευρώ, αν πρόκειται για ειδικό ιατρό και κάτι λιγότερο αν πρόκειται για γενικό γιατρό. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, δεν υπάρχουν ιδιωτικά ιατρεία, οι γενικοί ιατροί έχουν συγκεκριμένες θέσεις στις γειτονιές και αμείβονται πλουσιοπάροχα από το Εθνικό Σύστημα Υγείας, που παρέχει νοσηλεύτρια, γραμματέα, εξοπλισμό και κτιριακή δομή. Υπάρχουν οι περίφημοι Harley street Consultants, αλλά για πολύ ισχυρά πορτοφόλια και φυσικά ιδιωτικά.
Σε ουδεμία Ευρωπαϊκή χώρα, υπάρχουν μικρές κλινικές, με ανυπόστατες ονομασίες, δίδεται μέθη η νάρκωση σε ιατρεία ή «βολτάρει» ο ασφαλισμένος σε διαγνωστικά κατά βούληση με την τσέπη του εθνικού ασφαλιστικού φορέα, επειδή εκβίασε το γιατρό του, να του γράψει ό,τι του αρέσει, αλλιώς θα αλλάξει πάροχο με όσα εξυπακούονται…
Όταν υπάρχει πληθώρα ιατρείων, η πίτα μοιράζεται…
Όταν όμως, δεν υπάρχει ασφαλιστική συνείδηση ιατρού αλλά και ασφαλισμένου, η «πίτα», που λέγεται δημόσια υγεία, εξαφανίζεται.
ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΟΜΩΣ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΝΑ ΜΕΤΑΚΥΛΙΕΤΑΙ ΣΕ ΙΔΙΩΤΕΣ ΠΑΡΟΧΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΤΟΥ ΕΟΠΥΥ!
Τι συνέβη όμως και λίγο πριν τα Μνημόνια, ξεφύτρωσαν ένα σωρό «κλινικές» ή «κέντρα», που παρέχουν υπηρεσίες αιώνιας νεότητας και όχι μόνο;
Γκριζάρισμα αρμοδιοτήτων και δημιουργία « ουδέτερων ζωνών», όπου η υγεία, γίνεται στυγνή επιχείρηση. Αυτό έγινε.
Από το 2009, πέρασε δια νόμου, ότι το 51% των επιχειρήσεων υγείας, μπορεί να μην ανήκει σε γιατρό. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί οποιοσδήποτε να ανοίξει ένα ιατρείο και να πάρει ένα γιατρό ως υπάλληλό του. Η πολλούς γιατρούς… Που ελλοχεύει ο κίνδυνος όμως;
Ο γιατρός, αν παρανομήσει, εκτός από ποινικά και αστικά δικαστήρια όπου λογοδοτεί, υπόκειται και σε κώδικα ιατρικής δεοντολογίας, το Νόμο 3418/2005, έργο του εξαιρετικού Νικήτα Κακλαμάνη, που αναμόρφωσε τον παλαιότερο. Τι σημαίνει αυτό; Ότι βάσει του Νόμου αυτού, ο γιατρός, που παρανομεί, μπορεί να χάσει την άδεια άσκησης του επαγγέλματος του για ένα διάστημα, ακόμα και εφόρου ζωής.
Ο Νόμος αυτός προβλέπει τα πάντα, από πινακίδες, έως δημοσιεύσεις στο διαδίκτυο κι αλλού, συμπεριφορά και ηθική υπόσταση του ιατρού, που πρέπει να ενεργεί πάντοτε σύμφωνα με το συμφέρον του ασθενή, παντοιοτρόπως, ακόμα και όσον αφορά την οικονομική εκμετάλλευση του ιδίου και του ασφαλιστικού φορέα του.
Τηρείται ο νόμος αυτός; Όταν λόγου χάριν οι πινακίδες των ιατρείων προβλέπεται να έχουν συγκεκριμένες διαστάσεις, πως γίνεται ένα μικρό ιατρείο, ή πολυιατρείο, να ανταγωνιστεί τον επιχειρηματία με τα (;;) κεφάλαια και τα «κεφαλαία γράμματα», που ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΥΠΟΚΕΙΤΑΙ ΣΕ ΝΟΜΟ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ, διαφημίζει παντοιοτρόπως το «εμπόρευμα» του;
Αν επομένως κρίνομε αυστηρά μικρά ιατρεία, για παραβίαση δεοντολογίας, μήπως διυλίζουμε τον κώνωπα, ενώ δίπλα μας περνά η κάμηλος απρόσκοπτα;
Μήπως με πρόσχημα την τεχνολογία, πληρώνουμε πανάκριβα μέσα χωρίς λόγο και ένα απλό συνάχι στοιχίζει στο κράτος δέκα φορές παραπάνω, γιατί ο επιχειρηματίας, μαστιγώνει το γιατρό –υπάλληλο- για να του κάνει τζίρο;
Όλοι αυτοί οι κονδυλοφόροι, που «χύνουν ορούς δικαιοσύνης στα κανάλια», μήπως θα έπρεπε να δουν το θέμα του θανάτου του άτυχου δημοφιλούς τραγουδιστή, με ένα ευρύτερο πνεύμα διερεύνησης, ΠΟΥ ΝΑ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΚΕΝΑ ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ, αντί να σφυροκοπούν τους ανίσχυρους ιατρικούς Συλλόγους, που δεν κατόρθωσαν να πολεμήσουν ούτε το clow back, ούτε το rebate, που έκλεισαν μικρά διαγνωστικά εργαστήρια ;
Αν στην «επιχείρηση – ιατρείο», προβαίνουν σε παραβάσεις του κώδικα ιατρικής δεοντολογίας, τότε η ποινή -αν υπάρξει- ανήκει στο γιατρό, οπότε ο επιχειρηματίας αλλάζει γιατρό και συνεχίζει απρόσκοπτα. Ή κάνω λάθος;
Δεν βλάπτουν τον ασθενή και το σύστημα υγείας, ΜΟΝΟ ιατρικές πράξεις από ακατάλληλα χέρια μη εξουσιοδοτημένα βάσει ειδικότητας, εξειδίκευσης, χώρου και εξοπλισμού, αλλά και η κατάχρηση ιατρικών εξετάσεων, η πολυφαρμακία και η άσκοπη έκθεση σε κίνδυνο παρενεργειών. Η ιατρική ηθική, δυστυχώς έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα.
Επιβιώνουμε σε γηράσκουσα πατρίδα, με υπογεννητικότητα σε επικίνδυνα όρια δημογραφικής κατάρρευσης . Η νέα «νόσος», στην πατρίδα μας, θα μπορούσε να αποκαλείται «γεροντοφιλία» κι ας μου επιτρέψετε το νεολογισμό μου…
Όταν οι περισσότεροι περιφρονούν τις συμβουλές του γιατρού τους, που συνήθως αμείβεται με ψίχουλα σε σχέση με υπερτιμημένες υπηρεσίες νεότητας άλλων. Όταν ο πάροχος υγείας, κρίνεται από την πολυτέλεια του ιατρείου και το μέγεθος της πινακίδας του. Όταν το φάρμακο, που χορηγεί κρίνεται από την τιμή του. Όταν οι εξετάσεις αξιολογούνται από τον αριθμό κι όχι από την ερμηνεία τους… Όταν κι ο τελευταίος που αντέδρασε στα πέντε ευρώ επίσκεψης σε δημόσια νοσοκομεία, μαζεύει χρήματα για να φαίνεται είκοσι χρόνια νεότερος. Όταν στην τηλεόραση προβάλλεται το πρότυπο της ομορφιάς με υποστυλώματα σε όλες τις ηλικίες, προκειμένου να κλέψουμε το μερίδιο από τους νεότερους, που μεταναστεύουν απελπισμένοι.
Τότε το πρόβλημα έχει λάβει διαστάσεις πνευματικής πανδημίας.
Και να θυμάστε. Οι σημερινές εισφορές, πληρώνουν τις σημερινές συντάξεις, συνεπάγεται ότι όταν δεν υπάρχουν νέοι εργαζόμενοι στη χώρα, δεν υπάρχουν εισφορές να πληρώνουν τις συντάξεις, συνεπάγεται η συρρίκνωση των αποδοχών των συνταξιούχων. Συνεπώς, το σιδέρωμα της φυσιογνωμίας μας, δεν ωφελεί, παρά την τσέπη των σιδερωτηρίων.
Τι δεν καταλαβαίνετε;
Δεν είναι ασθένεια το γήρας. Είναι τιμή, εμπειρία, επιστροφή στην αφετηρία και παράδοση της σκυτάλης στους νεότερους, διδάσκοντας αγάπη και ήθος. Σεβόμαστε και αγαπάμε τους ηλικιωμένους.
Δεν είναι δυνατόν, να κερδοσκοπούμε δημιουργώντας μια χώρα γερόντων- ένα εν δυνάμει απέραντο νεκροταφείο εγωιστών. Ουδείς αναντικατάστατος. Ας επιστρέψουν οι νέοι στη χώρα μας. Ας δημιουργήσουμε συνθήκες επανόδου των. Ας θυμηθούμε τις γιαγιάδες μας, που έδιναν το σπίτι τους στα νέα παιδιά να δημιουργήσουν οικογένεια και πήγαιναν σε μικρότερα. Δώστε τα χρήματα του λίφτινγκ και της «αναζωογόνησης», στα παιδιά σας και προσευχηθείτε να δώσει ο Θεός φώτιση, αντί να ζητάτε απολαύσεις νεότητας σε προχωρημένη ηλικία και να μοιάζετε με κλόουν, από τα παραγεμίσματα και τη βελατούρα…
ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ κε ΠΛΕΥΡΗ
Ο Υπουργός κ. Θάνος Πλεύρης, πήρε μια εξαιρετική απόφαση. Ανακοίνωσε το κλείσιμο της δομής φιλοξενίας μεταναστών στον Ιερό Τόπο Θυσίας των Θερμοπυλών.
Δεν με ενδιαφέρει αν υπάρχει ανάγκη φιλοξενίας στον ιερό αυτό τόπο, που είναι αυστηρώς ακατάλληλος για τη χρήση αυτή, για να μην μιλήσω για ιεροσυλία. Ο τόπος θα αποδοθεί στους κατοίκους. Μήπως όμως θα έπρεπε, να δημιουργηθεί στο σημείο ένα μεγαλειώδες μνημείο με χώρους εκδηλώσεων και έργα τέχνης, ώστε να υπενθυμίζουν τη συμβολή μικρών σε αριθμό, αλλά ψυχωμένων ηρώων, προς κάθε είδους φραγμό προς τη βαρβαρότητα;
Η μήπως η βαρβαρότητα έγινε ξαφνικά της μόδας;
Οι ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ είναι τόπος θυσίας και Παγκόσμιο Πολιτιστικό Μνημείο της Ανθρωπότητας και ως αυτό, πρέπει να τιμηθεί, γιατί δεν έχει αρκούντως αξιοποιηθεί ακόμη. Καλή αρχή ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ κε Πλεύρη.
ΑΠΕΒΙΩΣΕ Ο ΕΚΛΕΚΤΟΣ ΕΥΠΑΤΡΙΔΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ ΞΕΠΑΠΑΔΑΚΟΣ
Η εξόδιος ακολουθία, αύριο Πέμπτη 24/9/2026, ώρα 11 π. μ., στο Νεκροταφείο Βύρωνος…
Ο εξαιρετικός πατριώτης, θεατρικός συγγραφέας και από τους πρώτους εκφωνητές της ΥΕΝΕΔ και μετέπειτα ΕΡΤ 2, γεννήθηκε στην Χαριά Πύργου Διρού. Παρουσίαζε επί σειράν ετών την εκπομπή «Επί των Επάλξεων», όπου παρέθετε ιστορικές αναδρομές εθνικής αξίας. Από το 1987 έως το 1990 διετέλεσε Κοινοτάρχης Διρού, δημιούργησε την περίφημη Σχολή Πετρομαστόρων, συντελώντας καθοριστικά στη διάσωση της Μάνης από την επέλαση της «μοντέρνας αρχιτεκτονικής του μπετόν», ενώ επί Υπουργίας Μελίνας Μερκούρη, πραγμάτωσε τη δημιουργία του νεολιθικού Μουσείου Διρού…
Έγραψε και σκηνοθέτησε θεατρικά έργα, όπως «η Δίκη του Κολοκοτρώνη» και η «Μάχη της Πέτρας». Είχα την μεγάλη τιμή να τον γνωρίσω πρόσφατα και να συμμεριστώ την προσπάθεια του, να ανεβεί το θεατρικό του έργο, για τη Μάχη της Πέτρας, ως προσφορά του προς το πειραϊκό κοινό…
Δεν προλάβαμε σεβαστέ μου Αντώνη Ξεπαπαδάκο… Καλό παράδεισο. Εκεί στα Ηλύσια Πεδία, θα συναντήσεις όλους εκείνους των οποίων τη μνήμη σεβάστηκες, ανέδειξες και μεταλαμπάδευσες με κάθε σου δύναμη στους νεότερους…. Υπήρξες ένας στο εκατομμύριο…
Μαρία Μπουκουβάλα
Ιατρός