ΑΒΟΥΡΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ  

ΕΔΩ ΠΑΠΑΣ  ΕΚΕΙ ΠΑΠΑΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΠΑΣ;

  Δέκα Οκτώβρη σε μία μέρα πολύ ωραία,

ξεκινήσαμε μία λεβέντικη παρέα,

από τον φίλο που αγαπάμε Πειραιά,

να προσκυνήσουμε στον Ιατρό Άγιο Λουκά.

Μία θαυμάσια εκεί μας περίμενε εκκλησία,

φτιαγμένη με ότι ήλθε στο σύνολο της απ’ την Ρωσία,

σε ένα καταπράσινο υπέροχο τοπίο,

κατοικία των λειψάνων και εκθεμάτων του Αγίου.

Το προσκύνημα από την Φωνή των Πειραιωτών μας,

την εφημερίδα που κρατάμε ως αξία στο πλευρό μας,

που μας δίνει τις ανάσες ν’ αναπνέουμε σωστά,

σε όποια δυσκολία περνάμε και μας πονά.

Περιμέναμε να βρούμε τον παπά να είναι εκεί,

όπως είχαμε τηλεφωνικά προσυνεννοηθεί,

και μας διαβεβαίωνε απόλυτα πως θα ήταν,

να μας ευλογήσει ως και τους άρτους μας ε συνεχεία.

Ο Παπά Δημήτρης όμως θεώρησε ως σωστό,

να υπάγει στο νεκροταφείο για τρισάγια σωρό,

και να μας αφήσει σε μακροχρόνια αναμονή,

περιμένοντας τον στον Ναό για να φανεί.

Οι άρτοι είχαν έλθει απ’ τον Πειραιά

και περιμένανε να ευλογηθούν σωστά,

αλλά ο παπάς προτίμησε να είναι αλλού

κι’ εμείς ν’ αναρωτιόμαστε το που.

Εδώ Παπάς, εκεί Παπάς, που είναι ο Παπάς;

κοιτάζοντας στον δρόμο να φανεί,

μέχρι που πέρασαν οι ώρες και επήγαμε στο Ανάπλι,

για την ψυχή μας που ηρεμία έπρεπε νάχει.

Περάσαμε υπέροχα στο ιστορικό τοπίο,

στην πόλη που παρέμεινε ως ζωντανό μουσείο,

από το 1821 βρε παιδιά να μας θυμίζει

των ηρώων μας τις θυσίες και την λεβεντιά.-

ΜΙΧΑΛΗΣ  ΑΒΟΥΡΗΣ  10/10/2026

από την ποιητική συλλογή

ΣΑΤΙΡΙΚΕΣ ΡΙΠΕΣ