Κάθε χρόνο γιορτάζουμε ως Έθνος, Κράτος και Λαός το Έπος του ′40, πολλές δεκαετίες. Και να σημαιάκια και δώστου λόγους και παρελάσεις και να εθνική υπερηφάνεια και πολλά άλλα. Όμως χρόνο με τον χρόνο αυτό το σπουδαίο Μήνυμα του ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου 1940 και το οποίο είναι πάντα σύγχρονο και παγκόσμιας αξίας ξεθωριάζει· ενώ παράλληλα, σκόπιμα, υποβαθμίζεται από τους προσκυνημένους πολιτικούς στην Ελίτ της Νέας Παγκόσμιας Τάξης Πραγμάτων και των ανάξιων Κληρικών και Διδασκάλων προσκυνούν τον Μαμωνά και όχι Κύριο τον Θεό τους. Τον ζώντα Αγιοτριαδικό και αληθινό Θεό. Μιλάω για κληρικούς που πολεμούν από μέσα την Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία των Ορθοδόξων Χριστιανών, τους λεγόμενους ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ και δασκάλους που μπροστά στην καριέρα τους και τα φράγκα, ή σύμφωνα με την τυχόν παρωχημένη φιλοσοφία της αθεΐας, ή γιατί είναι οπαδοί της Woke Παράνοιας, αφαιρούν παρανόμως και με τη σιωπηλή ανοχή κυβερνόντων και αντιπολιτευόμενων αλλοιώνουν τις έννοιες και τις αξίες του Έπους του ’40.
Πιο αναλυτικά εννοώ πως οι αντίχριστοι και ανθέλληνες, όπου υπάρχουν και λειτουργούν, υπό οποιαδήποτε εξουσία έχουν κατακτήσει νόμιμα ή με δόλο, καταπατούν το Σύνταγμα κατά το δικό τους δοκούν εκμεταλλευόμενοι το ΧΑΟΣ της κείμενης πολυνομίας και φυσικά την ανοχή των πολιτικών (ανδρών και γυναικών). Πριν λίγα χρόνια απολαύσαμε Πρόεδρο της Δημοκρατίας να μη γνωρίζει όταν παιανίζει ο Εθνικός Ύμνος να στέκεται σε απόλυτη προσοχή! Τα βιντεάκια στο διαδίκτυο είναι αμέτρητα και μάλλον είναι αληθινά γιατί οι θιγμένοι τα ἔχουν σιωπηλά αποδεχθεί, κάνοντας μούγκα στη στρούγκα.
Έτσι λοιπόν καμία κουβέντα από επίσημα χείλη και ΜΜΕ για την Τριήμερη Επέτειο 26,27 και 28 Οκτωβρίου. Καμία κουβέντα για την Αγία Σκέπη της Αειπάρθενου και Αρχιστράτηγου Θεοτόκου Παντανάσσης και καμία κουβέντα για τον Πολιούχο της Θεσσαλονίκης Άγιο Δημήτριο.
Όλα ξεθωριασμένες ρητορείες με Αυτόβουλες Λογοκρισίες από τους ρητορίσκους μην τυχόν και δυσαρεστήσουν τα λογής – λογής αφεντικά τους.
Ασφαλώς και σε αυτά τα ολέθρια ΑΝΑΠΟΔΑ ΒΗΜΑΤΑ δεν βαδίζουν όλοι οι πολιτικοί, οι κληρικοί, οι δάσκαλοι και οι δημοσιογράφοι. Ναι υπάρχουν και αυτοί που αγωνίζονται γνήσια για τη δόξα του Θεού και του Έθνους. Αυτοί που αγωνίζονται όχι μόνο για τον εαυτόν τους και τους συμπατριώτες τους, αλλά για όλη την Ανθρωπότητα. Αυτοί μόνο έχουν ηθικό και ιστορικό δικαίωμα να κηρύττουν τα μνήματα του Έπους του ’40. Και πολλά από αυτά είναι σύγχρονα και παγκόσμιας εμβέλειας όπως:
ΟΧΙ στην Παγκόσμια Σκλαβιά του Προσωπικού Αριθμού και της Κάρτας του Πολίτη. ΟΧΙ στη Woke Ατζέντα και τις διαφθορές τύπου Επστέιν. ΟΧΙ στις Δήθεν Δημοκρατίες και τις Οικονομικές Ατασθαλίες.
ΟΧΙ στη «ΛΕΥΚΗ ΒΙΒΛΟ» των σατανάδων της Νέας Εποχής. ΟΧΙ στους Πολέμους που δημιουργεί το διεφθαρμένο πολιτικό κατεστημένο. ΟΧΙ στην Παναίρεση του Οικουμενισμού που αποτελεί την Παγκόσμια Κατάρα. ΟΧΙ στη φτωχοποίηση και τον ασύμμετρο πλουτισμό των «ΛΕΥΚΩΝ» και των «ΜΑΥΡΩΝ» (βλέπε σκακιέρα). ΟΧΙ στις Γενοκτονίες και τη Βία.
