Οι Πειραιώτες πάντα αποδεικνύουν την Φιλοπατρία τους. Με 3.000 Δραχμές συμμετείχαν στον Πανελλήνιο Έρανο για την ενίσχυση των Εθνικών Δυνάμεων το 1940.
Στις 15 Αυγούστου του 1940 τορπιλίζεται άνανδρα από Ιταλικό υποβρύχιο το Ελληνικό εύδρομο «ΕΛΛΗ», στο Λιμάνι της Τήνου, το οποίο είχε καταπλεύσει εκεί για να αποδώσει τιμές στην Αειπάρθενον Θεοτόκον. Απ’ εκείνη τη στιγμή και μετά ο Ελληνοϊταλικός Πόλεμος ήταν ζήτημα λίγου χρόνου, όπως πράγματι στις 28 Οκτωβρίου, μετά από 74 μέρες η Ιταλία κήρυξε τον Πόλεμο στην Ελλάδα γιατί ο Έλληνας Κυβερνήτης, Ιωάννης Μεταξάς, αρνήθηκε να παραδώσει τη Χώρα στον Ναζιστοφασιστικό Άξονα και προτίμησε να πολεμήσει με τους Συμμάχους, δηλαδή τη σωστή πλευρά της Ιστορίας και για το οποίο η Ελλάδα ωφελήθηκε σύμφωνα με την Ιστορία.
Σε εκείνη τη ζοφερή και κρίσιμη γεωπολιτική κατάσταση, παραμονές του Εληνοϊταλικού Πολέμου, όπου οι Σύμμαχοι πολεμούσαν εδώ και ένα χρόνο με τα Χιτλερικά στρατεύματα, η Ελλάδα προσπαθούσε να μαζέψει τα κομμάτια της ύστερα από μία μεγάλη και διεθνή οικονομική κρίση (1929) με μια πολιτική εσωτερική αστάθεια κ.λ.π. Τότε ακριβώς η Κυβέρνηση του Ιωάννου Μεταξά ζήτησε οικονομική βοήθεια από τους όπου γης Έλληνες προς ενίσχυση των Εθνικών Δυνάμεων. Πολλοί ανταποκρίθηκαν και απέδειξαν έμπρακτα ότι δεν είναι δήθεν Έλληνες, αλλά πραγματικοί. Μεταξύ αυτών και οι Πειραιώτες Μέλη του Συλλόγου ΒΙΒλΙΟΧΑΡΤΟΠΩΛΩΝ Πειραιώς, που τότε Πρόεδρος ήταν ο αείμνηστος Δήμος Βαγενάς. Άλλα Μέλη ήταν οι Πειραιώτες των γνωστών Οικογενειών Φερούση, Καλούδη, Μακρυγιάννη κ.άλ. Ο Σύλλογος ιδρύθηκε το 1934 με την επωνυμία «ΕΝΩΣΗ ΧΑΡΤΟΠΩΛΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑ», αν και στις 16 Οκτωβρίου 1940 καταχωρείται ευχαριστήρια επιστολή του Κυβερνήτη Ιωάννου Μεταξά προς τον κύριο Δημ. Βαγενά, Πρόεδρο των Χαρτο-Βιβλιοπωλών Πειραιά για την οικονομική συνδρομή του χρηματικού ποσού 3.000 δραχμών. Σήμερα έχει την επωνυμία «ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΒΙΒΛΙΟΧΑΡΤΟΠΩΛΩΝ ΕΚΔΟΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑ» (ΣΒΕΠ).
Η Επιστολή του Κυβερνήτη Μεταξά προς τους Χαρτοβιβλιοπώλες Πειραιά: «ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ – Φίλε κ. Πρόεδρε, Ἔλαβον τὴν ἐκ δρχ. 3.000 εἰσφοράν τοῦ Ὑφ’ ὑμᾶς Συλλόγου ὑπὲρ τῶν Ἐθνικῶν μας Δυνάμεων καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ δεχθῆτε καὶ νὰ διαβιβάσετε εἰς τὰ μέλη τοῦ Συλλόγου σας τὰς θερμάς μου ευχαριστίας καὶ τὰ ἐγκάρδια συγχαρητήριά μου.
Χαίρω πάρα πολύ διὰ τὴν ἐμπιστοσύνην μὲ τὴν ὁποίαν ὁ Ἑλληνικός Λαός ἀντικρύζει τὸ μέλλον τῆς Πατρίδος μας καὶ τὴν ὁποίαν διὰ τῶν ἀθρόων εἰσφορῶν ὑπὲρ τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων τῆς Χώρας μας μοῦ ἐκδηλώνει.-
Η Επιστολή καταχωρήθηκε στο Σύλλογο Χαρτοβιβλιοπωλών στις 16 Οκτωβρίου 1940 με αριθμό Πρωτοκόλλου 313.
Από αυτό το ιστορικό ντοκουμέντο ο σημερινός ερευνητής – μελετητής μπορεί να εξάγει πλήθος συμπερασμάτων και διδαχών όπως: Την Φιλοπατρία των Πειραιωτών, σύμφωνα με έρευνά μου πολλοί Πειραιώτες πρόσφεραν μικρά ή μεγάλα χρηματικά ποσά, ανάλογα με τις δυνατότητες του καθένα. Μεταξύ αυτών διακρίνονται οι Οικογένειες των Πειραιωτών Μεγαλοβιομηχάνων Ρετσίνα, Σοφιανόπουλου, Κούπα, Παπαστράτου, Κεράνη και άλλων.
Διδασκόμαστε σήμερα πως πλούσιοι και μη εμπιστευόντουσαν την Κυβέρνηση και πρόσφεραν ο καθένας το κατά δύναμη χρηματικό ποσόν τους. Γιατί τότε η Κυβέρνηση Μεταξά και οι προηγούμενες δεν είχαν λαμόγια της διαπλοκής και πολιτικάντηδες (αριστερούς, δεξιούς και κεντρώους) της αρπαχτής.
Μία άλλη διαπίστωση είναι πως ο Κυβερνήτης είχε άμεση επαφή με τον Λαό του αν και δεν υπήρχαν τότε τα σημερινά «θαύματα», ή «κατάρες» της επικοινωνίας.
Πάντως συγχαρητήρια στο Σύλλογο Βιβλιοχαρτοπωλών Πειραιά και φυσικά κανένα συγχαριλίκι στην πλειοψηφία του σημερινού Ελληνικού Λαού που για τις σχολικές του ανάγκες δεν προτιμά τα Βιβλιοπωλεία της γειτονιάς του, επιχειρήσεις Ελληνικών οικογενειών, αλλά τρέχει στα «άχρωμα» και «άοσμα» υπερκαταστήματα για να γλυτώσει ελάχιστα Ευρώ, αν τα γλυτώνει κι αυτά… και έτσι αποδεικνύει περίτρανα την αχαριστία και αγνωσία εξ’ αιτίας του εκφυλισμού του.
