Eβδομαδιαία Πολιτική – Οικονομική – Ναυτιλιακή – Φιλολογική εφημερίδα στην υπηρεσία των Δήμων του Πειραιά και των νησιών .ΓΕΜΙ 180967709000 ΜΕΤ 230474

ΑΠΟΨΕΙΣ

Ελεύθερη Άποψη…ΣΑΝ ΧΤΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΑΥΓΟΚΑΣΕΣ, ΝΙΑ ΚΑΣΤΡΑ ΓΙΑ ΚΑΣΤΡΑΤΟ….

Θυμάμαι έναν εξαιρετικό τεχνίτη, σαν σχολίαζε την μοντέρνα επιπλοποιία, που αντί για ξύλο, χρησιμοποιεί πεπιεσμένο ροκανίδι, χαρτιά και κόλλα.

Δεν υπάρχει τίποτα πιο θλιβερό, από έπιπλα του παλιού καιρού, πεταμένα στο δρόμο από αδαείς, που προτιμούν τη φθήνια του μοντέρνου, από την ψυχή και την διάρκεια του φυσικού υλικού.

«Αυγόκασες»! Έτσι χαρακτήριζε περιφρονητικά ο μάστορας, τα επινοήματα των κερδοσκόπων, που κατέκλυσαν την αγορά, κλείνοντας τις μικρές επιχειρήσεις, που φιλοτεχνούσαν αριστουργήματα με φίνο γούστο, ποιότητα και διάρκεια ζωής για πολλές γενιές.

Ο χαρακτηρισμός αυτός, θυμίζει επίσης, τη γνώση της αληθινής ιστορίας, που διαθέτουν οι περισσότεροι νεοέλληνες. Ίσως μάλιστα, αυτός να είναι ο λόγος που έγιναν θύματα μιας απέραντης αποικίας χρέους, φθηνοί εργάτες στον τόπο τους, μετανάστες μιας πατρίδας, που απαγορεύεται να έχει ιστορικά σύνορα και προστασία σε θεμελιώδεις ανάγκες των πολιτών της. Μιας πατρίδας, όπου ασύστολα γειτονικές χώρες, με ποινικό μητρώο εγκλημάτων κατά χριστιανών και Ελλήνων, γκριζάρουν ζώνες και διεκδικούν κομμάτια, εφόσον γνωρίζουν ότι δεν θα υπάρξει κεραυνοβόλος αντίδραση, αλλά… μουρμουρίσματα και διαμαρτυρίες για το θεαθήναι. Κανένας δεν φοβάται ένα χρεωκοπημένο γείτονα, που λησμόνησε τις αξίες, που τον έθρεψαν. Κανείς.

«Αυγόκασες»! Κάσες για αυγά…

Έτσι έλεγαν πειραιώτικα, τις χαρτονένιες κούτες, που φιλοξενούν τα αυγά, πριν αγοραστούν για να γίνουν ομελέτα, αυγολέμονο και λοιπά…

«Αυγόκασα» φθηνή, τιποτένια, αναλώσιμη, πρακτική τόσο, όσο διαρκεί η ζωή των προϊόντων, που φιλοξενεί και κάσα, όπως θα έλεγαν κάποιοι τα άδεια θησαυροφυλάκια, ή ακόμα και τα φέρετρα των νεκρών.

Η ζωή μας έγινε εξίσου φθηνή. Φθηνά διδάσκουμε ιστορία, φθηνά αντιμετωπίζουμε τη θρησκεία, φθηνά και τον εγκέφαλο μας, που συνταξιοδοτούμε για να σκεπτόμαστε με τεχνητή νοημοσύνη την οποία κάποιοι γελοίοι θεοποιούν, με στόμφο, οκνηρία και πονηρία.

«Κυρία Μαρία, ο Καποδίστριας ήταν πρώτα, ή ο Παπαδόπουλος της χούντας»;

Αυτή την ερώτηση, μου έκανε ένας συμπαθέστατος πενηντάρης κι απόρησα. Τι διδάσκουν σήμερα στα σχολεία; Ότι ο κόσμος είναι χωρίς σύνορα και πατρίδα μας ο αέρας μιας αφύλακτης δημοκρατίας; Πόσα Πολυτεχνεία κρύβουν από τη νεολαία, αποκόπτοντας την από τη γαλουχία, που έκανε κάποτε τον προδομένο στρατό μας, να φθάσει ξεκινώντας από το 1821, στην Άγκυρα το 1922;

«Αυγόκασες»!

Πόσο εμφύλιο θα συντηρούν ακόμα, εκεί, που αργεί να ξημερώσει από τα λαλήματα πολλών «γυμνολαίμηδων» κοκόρων;

Γιατί από όλες τις εθνικές γιορτές, το καπηλευμένο πολιτικά Πολυτεχνείο υπερισχύει στα κανάλια και τη δημοσιότητα; Γιατί αυτή η εικόνα της ντροπής, έγινε εθνικό σύμβολο;

Η απάντηση είναι για ευφυείς και ελληνόψυχους.

Διότι σημειολογικά, υποβιβάζει τον εθνικό μας στρατό, ως αντίπαλο της δημοκρατίας, της ελευθερίας και των ιδίων των πολιτών. Τον μηδενίζει, τον εξευτελίζει, τον αφανίζει. Τα αδελφοκτόνα τανκς, εναντίον ενός εξεγερμένου σκλαβωμένου λαού… Ωραία εικόνα… Ο στρατός, εναντίον του λαού! Το κεφάλι να χτυπά τα πόδια… Αυτό δεν μπορεί να γίνει εθνικό σύμβολο, όπως δεν έγιναν ούτε η μάχη του Συντάγματος Μακρυγιάννη, ούτε η πολιορκία της Σχολής Ευελπίδων από το ΕΑΜ ΕΛΑΣ και άλλα πολλά. Αυτά ας τα πείτε σε αδιάβαστους, που μιλάνε με τεχνητή νοημοσύνη και σοφίζουν, οι αμετανόητοι…

Αυτά ροκανίζουν το πάτωμα, που πατάμε και τούτο  είναι αναμφισβήτητα, τα εδάφη της πατρίδας μας.

Μύθος ο χορός του Ζαλόγγου, μύθος Το Κούγκι, παραμύθι η σφαγή της Χίου, των Ψαρών, δικτάτορας ο Καποδίστριας, ακούσαμε και για «ελεύθερους πολιορκημένους» στο Πολυτεχνείο, υποβιβάζοντας τους γίγαντες του 1826 στο Μεσολόγγι και ανεχόμαστε να μην υπάρχει σε κάθε πόλη, από ένα άγαλμα του μεγίστου των Ελλήνων, του Μεγάλου Αλεξάνδρου, για να τελειώνουμε με τις κλοπές της ιστορικής μας μνήμης, την οποία διδάσκουμε πλημμελώς στα σχολεία μας. Και δεν ντρεπόμαστε! (Ευτυχώς, που στην πεντάμορφη Καβάλα, υπάρχει αεροδρόμιο Μέγας Αλέξανδρος και διασωθήκαμε από τη ντροπή, χάρη στους Καβαλιώτες)…

«Αυγόκασες»! Στην τηλεόραση, στην τέχνη, το περιβάλλον, την ιστορία, τα σχολεία, την πίστη, παντού…

Χτίζοντας κάστρα για αναλώσιμους χαζοχαρούμενους καστράτους, με αυγόκασες, η Ελλάδα μπορεί, όπως επιθυμούν κάποιοι, να μικρύνει…

Θα το επιτρέψουμε;

ΝΑ ΣΤΗΘΕΙ ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΗ

Κάθε τόσο, θρηνούμε θύματα από τους ήρωες της Πυροσβεστικής μας.

Ως πότε θα βρίσκουν τραγικό θάνατο οι πυροσβέστες μας, επειδή οποιοσδήποτε μπορεί να καίει όπου θέλει, οτιδήποτε θέλει και όσο θέλει; Μπαίνουν σε ακατοίκητες ιδιοκτησίες, σπάνε πόρτες και παράθυρα, ανάβουν φωτιές και κατόπιν θρηνούμε αθώα θύματα, που έπεσαν στο καθήκον. Δοκιμάστε με νόμιμα μέσα να εκδιώξετε εισβολείς από την ιδιοκτησία σας και τότε θα αντιμετωπίσετε τη δυσπραγία του συστήματος, που αφήνει τον ιδιοκτήτη απροστάτευτο, σε λαβύρινθο αέναων νομικών διαδικασιών και την κοινωνία έρμαιο των παρανόμων. Ξηλώνουν χαλκοσωλήνες, πυροδοτούν εκρήξεις, πλημμυρίζουν σπίτια, καταστρέφουν, σκοτώνουν και πάντα μένουν ατιμώρητοι μπρος στις τραγωδίες, που δημιούργησαν… Ποιος ο θύτης και ποιο το θύμα; Κι εδώ γκρίζες ζώνες, ταλαιπωρούν τον νομοταγή πολίτη και ταυτόχρονα σκοτώνουν απρόσκοπτα, φύλακες της ευημερίας, της τάξης και της δικαιοσύνης.

Τιμή στο πυροσβεστικό σώμα και παραδειγματική τιμωρία σε κακόβουλους και αμετανόητους.

Επίσης, ας ασχοληθούν επιτέλους σοβαρά με το θέμα των αστέγων, που τουρτουρίζουν αλλά και αφοδεύουν σε δημόσιους χώρους. Εκατομμύρια πηγαίνουν στη «μπίζνα» της φιλανθρωπίας, αλλά οι άστεγοι επιμένουν στο ξενοδοχείο των αστέρων και υπάρχει λόγος για τούτο.

Κανένας, δεν παραμένει άστεγος από κουλτούρα, αλλά επειδή, υπάρχουν κενά, στην αντιμετώπιση του προβλήματος. Αξιοκρατία κι εκεί; Αξιοκρατία παντού. Απόδειξη που; Μα εκ του αποτελέσματος αγαπητοί μου, αφού βρωμάει παντού και μπορείτε να μυρίσετε απρόσκοπτα το άρωμα της…

Μαρία Μπουκουβάλα

Ιατρός

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *