Eβδομαδιαία Πολιτική – Οικονομική – Ναυτιλιακή – Φιλολογική εφημερίδα στην υπηρεσία των Δήμων του Πειραιά και των νησιών

ΑΠΟΨΕΙΣ

Σωστέ τα τοκόσημα του Πολιτισμού

Πήγα προχθές, για πρώτη φορά εφέτος, σε θερινό σινεμά. Λοιπόν, αν ήμασταν σοβαρή χώρα, θα είχαμε εγκρίνει ειδικό κονδύλι ώστε τα θερινά σινεμά, απανταχού τη χώρας, να επιδοτούνται ώστε να ζήσουν και να μην αποτελούν είδος προς εξαφάνιση!

Είμαστε η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα (έχει κάποια και η Ιταλία) που κρατήσαμε, με νύχια και με δόντια, ζωντανές κάποιες από  τις αυλές αυτές της τέχνης.

“Μ’ αγιόκλημα και γιασεμιά” που λέει ο Λουκιανός, και με αμμοχάλικο στο έδαφος, με μουσική “vintage” στα διαλείμματα, με” crazy love”,  “Diana” και Beatles και, κυρίως, με ταινίες παιγμένες, ταινίες που άφησαν εποχή.

Τί καλύτερο, αλήθεια, από του να πηγαίνεις τα Σάββατα στην “Ριβιέρα”, στα Εξάρχεια και να παρακολουθείς τις μεταμεσονύκτιες προβολές του Midnight Express, της μοναδικής ελληνικής κινηματογραφικής Λέσχης, με πολλές χιλιάδες μέλη, η οποία επιμένει στον ΚΑΛΟ κινηματογράφο και προβάλλει ταινίες που “γίνονται ένα” με τον χώρο αλλά και με τις αυθόρμητες-και ελεύθερες- αντιδράσεις του κοινού, το οποίο συμμετέχει στην προβολή και την δράση του φιλμ!

Σκέψου, λέει, να βλέπεις το εικονοκλαστικό αριστούργημα “Τα φτερά του έρωτα” (κανονικός τίτλος “φτερά του πόθου”) του μέγιστου Βιμ Βέντερς, με τον εξαίρετο Μπρούνο Γκαντζ. Να βλέπεις στο χωρισμένο από το τείχος Βερολίνο, να περιπλανώνται στους δρόμους άγγελοι, που εισβάλλουν στις σκέψεις των ανθρώπων. Ένας από αυτούς ερωτεύεται μια ακροβάτισσα ενός τσίρκου. Τα αισθήματά του γι’ αυτήν είναι τόσο έντονα που ζητά να χάσει το προνόμιο της αθανασίας και να γίνει θνητός. Επιλέγει λοιπόν να αφήσει την αιωνιότητα και να “οξειδωθεί μες στη νοτιά των ανθρώπων”, να σταματήσει να παρακολουθεί, με την ασπρόμαυρη ματιά του, τη ζωή και να τη ζήσει σαν άνθρωπος. Ποίηση!

Κατάνυξη, μυρωδιές από τα αναρριχητικά και οι παγωμένες μπύρες στο τραπεζάκι, με λίγα πατατάκια, τα οποία φέρνεις στο στόμα και τα λειώνεις σαν καραμέλα, για να μην διαταράξεις με το “κριτς-κρατς” την ιερή ησυχία που επιβάλλει η ταινία.

Να μετέχεις, θορυβωδώς, στις σκηνές που ο Σβαρτζενέγκερ δρά κεραυνοβόλα ως Terminator. Κι ακόμη να πηγαίνεις στο “Σινέ Θησείο” και να το βλέπεις γεμάτο τουρίστες, που απολαμβάνουν τον μοναδικό χώρο και το θέαμα! ΣΩΣΤΕ τα θερινά σινεμά.

ΕΙΝΑΙ ΤΟΠΟΣΗΜΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ!

Δημήτρης Καπράνος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *