“Γενοκτονία των Ποντίων,19 Μαΐου, ημέρα μνήμης”
Άλλη μια ημέρα μνήμης για την Ελλάδα. Εμείς βέβαια γεννηθήκαμε εδώ. Δεν ζήσαμε τον ζόφο εκείνης της εποχής. Έχουμε όμως εικόνες γιομάτες πόνο και δάκρυα, όπως μας τις μετέφεραν οι παππούδες και κυρίως οι γιαγιάδες. Στην μνήμη μας έχουν αποθηκευθεί όλα όσα έζησαν εκείνοι. Μας έχουν μεταφέρει το κλίμα της εποχής με κάθε λεπτομέρεια. Μοιάζει σαν να βιώσαμε και μεις τον τρόμο, την γενοκτονία και τον διωγμό των Ελλήνων του Πόντου!
Χιλιάδες οι αδικοχαμένες ψυχές!
Όσοι ήρθαν στην Ελλάδα ξεκίνησαν από το μηδέν. Με την εργατικότητα, το φιλότιμο και την ανεξάντλητη όρεξη για ζωή προόδευσαν.
Ταρακούνησαν την χώρα! Ενσωματώθηκαν και την πήγαν πιο μπροστά. Δεν ξέχασαν όμως ποτέ τον Πόντο και τι πέρασαν μέχρι να φθάσουν στην μητέρα πατρίδα, όπου επίσης τα πράματα είχαν και τις εδώ δυσκολίες!
Στις γιορτές πάντα ξύπναγαν οι αναμνήσεις. Τους έβλεπες, ακόμη και στις πιο χαρούμενες στιγμές, να αφαιρούνται κι ο νους τους να δραπετεύει στην χαμένη πατρίδα (ε και τι, πατρίδας χρόνε…).
Ήταν και κείνα τα τραγούδια, και οι χοροί! Γύριζαν τον χρόνο προς τα πίσω. Ζωντάνευε το παρελθόν.
Άκουγα τις ιστορίες των μεγάλων, συμμετείχα και γω στα γεγονότα, ωσεί παρών, και ζούσα μαζί τους μια ζωή από το παρελθόν, μια ζωή …που δεν είχα ζήσει ο ίδιος!
Και εξηγούμαι. Η καταγωγή μου από το Αρσένι Σκύδρας Νομού Πέλλας (Μακεδονία). H μάνα μου Πόντια (Καύκασος). Ο πατέρας μου Θρακιώτης (Καλλίπολη Ανατολικής Θράκης). Η σύζυγός μου με γονείς από την Σμύρνη!
Από παντού ακούσματα!
Νίκος Καρβουνάς
Πνευμονολόγος