Με εκκλησιαστική λαμπρότητα και κατάνυξη, εορτάσθηκε η Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου, στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς.
Την Παρασκευή 14 Αυγούστου, παραμονή της εορτής, τελέσθηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός και εψάλησαν τα Εγκώμια της Υπεραγίας Θεοτόκου, χοροστατούντος του Επισκόπου Αχελώου κ. Νήφωνος, Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς. Ακολούθως, πραγματοποιήθηκε η λιτάνευση του Ιερού Επιταφίου της Παναγίας και στη συνέχεια τελέσθηκε Ιερά Αγρυπνία.
Το Σάββατο 15 Αυγούστου, ημέρα της εορτής, το πρωί τελέσθηκε ο Όρθρος και η πανηγυρική θεία Λειτουργία, ενώ το απόγευμα θα τελεσθούν ο μεθέορτος Εσπερινός και η Παράκληση προς την Υπεραγία Θεοτόκο.
Ο κ. Νήφων στο κήρυγμα του αναφέρθηκε στον εορτασμό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, εστιάζοντας ιδιαίτερα στον ιερό τόπο της Γεθσημανή, όπου σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση βρίσκεται το προσκύνημα που συνδέεται με την Παναγία.
Η Γεθσημανή παρουσιάζεται ως ένας τόπος φαινομενικά ασήμαντος, στα περίχωρα της Ιερουσαλήμ, που όμως κατέχει κεντρική θέση στο σχέδιο της θείας οικονομίας για τη σωτηρία του ανθρώπου. Η ίδια η ονομασία της, που σημαίνει «ελαιοτριβείο», γίνεται αφορμή για έναν βαθύ συμβολισμό.
«Όλο αυτό δεν αποτελεί μία καταναγκαστική πράξη που κάνει Θεοτόκος απέναντι στον Κύριό μας, αλλά είναι πράξεις ελεύθερης βούλησης. Γιατί η Παναγία μας έχει εναποθέσει τα πάντα στον Θεό. Έχει εναποθέσει κάθε θέλω, κάθε θέλημα, κάθε προσδοκία, κάθε ελπίδα. Όλα τα έχει εναποθέσει στην πρόνοια του Θεού και κάνει καλή χρήση της ελευθερίας της και επιλέγει σωστά, και επιλέγει πάντα το θέλημα του Θεού.»
«Η Υπεραγία Θεοτόκος μας ανοίγει τον δρόμο. Γίνεται ο πρώτος άνθρωπος ο οποίος εισέρχεται με το αναστημένο σώμα του, στη Βασιλεία των ουρανών. Γίνεται ο πρώτος άνθρωπος ο οποίος γεύεται τις άκτιστες ενέργειες του Θεού. Το άκτιστο φως που αντίκρισαν οι απόστολοι στη μεταμόρφωση του Κυρίου. Την απόλυτη αλήθεια, την απόλυτη δικαιοσύνη και την απέραντη αγάπη του Θεού μας. Και έτσι εκείνη μας ανοίγει τον δρόμο και μας επιβεβαιώνει ότι είναι αλήθεια όλα αυτά που μας υποσχέθηκε ο Υιός της και Θεός μας.»
Όπως ο Χριστός και η Παναγία πέρασαν από το δικό τους «ελαιοτριβείο», έτσι και κάθε άνθρωπος καλείται να περάσει μέσα από δοκιμασίες, θλίψεις και πνευματικούς αγώνες. Οι δυσκολίες της ζωής δεν πρέπει να προκαλούν φόβο, διότι η Θεοτόκος βρίσκεται δίπλα στους ανθρώπους ως στήριγμα και παρηγοριά. Εκείνο που πραγματικά πρέπει να φοβάται ο άνθρωπος δεν είναι οι εξωτερικές δοκιμασίες, αλλά το ίδιο του το εγώ. Το εγώ είναι αυτό που μπορεί να τον απομακρύνει από το θέλημα του Θεού και να τον εμποδίσει να ακολουθήσει το παράδειγμα του Χριστού και της Παναγίας.
