ΑΠΟΨΕΙΣ Παπαδοπούλου Ακριβή Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ 9 Σεπτεμβρίου 20269 Σεπτεμβρίου 2026 0 Comments Το αγνάντιο το δικό μου Έξω στ’ ακρωτήρι που το δέρνει ο βοριάς και αστράφτει και βροντάει μες στην άγρια νυχτιά κει που αναβοσβήνει ο φάρος κι ’ναι τα βράχια κοφτερά που λυσσομανά το κύμα και ας είναι ξαστεριά. Που η θάλασσα οργισμένη εκδικείται τη στεριά προσπαθεί να τήνε σύρει να την πάρει στα βαθειά. που ποτέ δεν σταματάει πάλη θάλασσας στεριάς πως θα σύρει η μία την άλλη απ’ τα μακριά μαλλιά. Και ο ναύτης φοβισμένος δέος νιώθει στην ψυχή σαν περνάει απ’ τ’ ακρωτήρι και την Παναγιά καλεί μου αρέσει να πηγαίνω και να κάθομαι κι εγώ να με δέρνει ο αέρας και να ζω σαν ξωτικό. Να ακούω το βουητό της και το αγκομαχητό και να γίνομαι γλαρόνι να βουτάω στο νερό έτσι θέλω να περάσω την υπόλοιπη ζωή ν’ αγναντεύω τ’ ακρωτήρι μήπως και φανείς εσύ. Ακριβή Παπαδοπούλου